بررسی تفاوت های جنسیتی در کینماتیک و جذب شوک اندام تحتانی حین فرود تک پا
پذیرفته شده برای پوستر XML
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/10thconf.2017.114
نویسندگان
1کارشناس ارشد بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
2دانشیار بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران
چکیده
مقدمه: احتمال بروز آسیب لیگامنت متقاطع قدامی (ACL) در وضعیت‌های غیر برخوردی، در زنان نسبت به مردان دو تا هشت برابر بیشتر است؛ با اینحال مکانیزم و عوامل خطرزا آسیب ACL هنوز ناشناخته باقی مانده است. از اینرو، هدف تحقیق حاضر بررسی کینماتیک و شوک وارده به اندام تحتانی حین فرود تک پا بین زنان و مردان ورزشکار بود.
روش‌شناسی: 15 آزمودنی زن (1/5±20/1 سال) و 18 آزمودنی مرد (1/9±21/6 سال) برای شرکت در این تحقیق داوطلب شدند. ابتدا هفت مارکر انعکاسی پاسیو بر پای راست هر آزمودنی (پای برتر تمامی آزمودنی‌ها پای راست بود) نصب شد. سپس آزمودنی بر سکویی به ارتفاع 60 سانتی‌متر به گونه‌ای که روی دو پا ایستاده و دست‌هایش روی لگن باشد، قرار می‌گرفت و سپس با پای برتر از روی سکو عمل فرود را انجام می‌داد . تمامی مراحل فرود با استفاده از سیستم آنالیز حرکت اپتوالکترونیک سه‌بعدی با شش دوربین ضبط شد و سپس داده‌های ثبت شده توسط نرم‌افزار کورتکس مورد پردازش قرار گرفت و پارامترهای زاویه زانو در صفحه ساجیتال و فرونتال در لحظه فرود، حداکثر زاویه زانو در صفحه ساجیتال و فرونتال بعد از فرود و حداکثر شتاب خطی تیبیا محاسبه شد. تحلیل آماری داده‌ها نیز به وسیله نرم‌افزار SPSS v23 و با استفاده از آزمون تی-مستقل در سطح معنی‌داری 0/05 انجام گرفت.
یافته ها: نتایج آزمون تی-مستقل نشان داد که در لحظه تماس پا با زمین، زنان نسبت به مردان با زانوی بازتر (4/92±22/6 در برابر 7/92±34/2 درجه فلکشن، P<0/001) و با زاویه والگوس بزرگتر (3/28±2/3 درجه والگوس در برابر 2/65±1/7 درجه واروس، 0/128=P) فرود می‌آیند. حداکثر زاویه فلکشن بعد از فرود در زنان 37/01 درجه و در مردان 60/33 درجه بود (P<0/001) و در این لحظه میزان والگوس زانو در زنان و مردان به ترتیب 9/61±3/3 و 8/27±2/3 درجه گزارش شد (0/265=P). در مورد پارامتر حداکثر شتاب خطی تیبیا نیز (g5/1±19/22 در زنان نسبت به g4/0±03/98 در مردان) تفاوت معنی‌دار گزارش شد (0/042=P).
بحث و نتیجه‌گیری: از عوامل اصلی آسیب ACL در وضعیت‌های غیربرخوردی فرود با زانو باز، افزایش والگوس و نیز عدم توانایی در تعدیل نیروهای وارد بر بدن می‌باشد. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که زنان نسبت به مردان هنگام فرود تک پا با زاویه فلکشن زانو کمتر، زاویه والگوس و حداکثر شتاب خطی تیبیا بیشتر فرود می‌آیند. از اینرو می‌توان یکی از دلایل اصلی افزایش بروز ابتلا به آسیب ACL در زنان نسبت به مردان را مکانیزم نامناسب فرود قلمداد کرد.
کلیدواژه ها
موضوعات
 
Title
Evaluation of gender differences in lower extremity kinematics and shock absorption during single leg drop landing
Authors
Zahra Shahidi-zandi, Mohammadreza Amir Seyf Aldini
Abstract
Introduction: The likelihood of sustaining an ACL injury in a noncontact situation is two to eight times greater for females than for males. However, the mechanism and risk factors of ACL injury are still unknown. Therefore, the aim of current study was evaluation of lower extremity kinematics and shock absorption during single- leg landing between male and female athletes.
Methodology: Fifteen female (20.1±1.5 years old) and eighteen male (21.6±1.9 years old) volunteered to participate in the experiment. At first, seven passive reflective markers were attached on the right foot of each subject (dominant leg of all subjects were right leg). Then the participant stand on the platform with height 60 cm while your hands were on the pelvic, and then with dominant leg performed the single leg drop landing. The processes of the landings were recording by using of optoelectronic 3D motion analysis with 6 cameras, and then the recording data were analyzed by cortex software. The parameters of knee angle in the sagittal and frontal planes at the moment of the landing, the maximum knee angle in the sagittal and frontal planes after landing and maximum tibial linear acceleration, were measured. Statistical analysis of the data was performed by SPSS v23 software and using independent sample t-test at the level of 0.05 significance.
Results: Results of independent sample t-test showed that at the moment of foot contact, female landing with more extended knee (22.6±4.92 vs 34.2±7.92 degree of flexion, P<0.001) and landing with larger valgus angle than male (2.3±3.28 degree of valgus vs 1.7±2.65 degree of varus, P=0.128). Maximum flexion of knee angle after landing was in the female 37.01 degree and in the male 60.33 degree (P<0.001), and at this moment knee valgus angle in female and male was 3.9±3.61 and 2.8±3.27 degrees respectively (P=0.265). Also, the parameter of maximum tibial linear acceleration showed that significant difference between female and men (5.19±1.22 g vs 4.03±0.98 g, P=0.042).
Discussion: The main factors of ACL injury in the noncontact situations are the landing with extended knee, increase in valgus and also the inability to adjust of the acting forces on the body. The results of this study showed that during single leg drop landing, female than male have less knee flexion angle, larger valgus angle and greater tibial linear acceleration. Thus, inappropriate landing mechanism can be one of the main reasons of increased ACL injury in female than male.
Keywords
ACL injury, kinematics, 3D tibial acceleration, Single leg landing