بررسی رابطه بین مدیریت زمان و بهروری نیروی انسانی در ادارات تربیت بدنی دانشکاههای ایران
پذیرفته شده برای پوستر XML
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/10thconf.2017.130
نویسندگان
1استاد مدعو دانشگاه امیرکبیر
2دانشگاه صنعتی شاهرود
3هیات علمی دانشگاه صنعتی شاهرود
چکیده
مقدمه: هدف کلی این پژوهش، شناسایی رابطه بین مدیریت زمان و بهره‌وری نیروی انسانی در ادارات تربیت بدنی دانشگاه‌های ایران می‌باشد.
روش شناسی: این پژوهش از نوع تحقیقات همبستگی است که به روش میدانی انجام شده است. جامعه آماری تحقیق شامل 300 نفر از مدیران و کارکنان ادارات تربیت بدنی در 85 دانشگاه‌های ایران و نمونه آماری شامل 167 نفر که با استفاده از جدول مورگان انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری در این تحقیق شامل پرسشنامه ویژگی‌های فردی، پرسشنامه مدیریت زمان مقیمی و رمضان (1390)و بهره‌وری نیروی انسانی مدل اچیو (هرسی و اسمیت، 1371) بودند که اعتبار صوری و محتوایی و پایایی پرسشنامه‌ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب 0/89 و 0/79 بدست آمد. به منظور توصیف ویژگی‌های فردی آزمودنی‌ها از آمار توصیفی و از آزمون‌های استنباطی مانند ضریب همبستگی پیرسون، برای بررسی همبستگی بین مدیریت زمان و زیر مقیاس‌های بهره‌وری نیروی انسانی استفاده گردید.
یافته ها: نتایج تحقیق با استفاده از ضریب همبستگی حاکی از آن است که بین مدیریت زمان و بهره‌وری نیروی انسانی رابطه مثبت و معنی‌داری مشاهده گردید. همچنین بین مدیریت زمان و زیر مقیاس‌های بهره‌وری نیروی انسانی یعنی توانایی، درک و شناخت، حمایت سازمانی، انگیزش و بازخورد همبستگی مثبت و معنی‌دار وجود دارد . ولی بین مدیریت زمان و زیر مقیاس‌های اعتبار و سازگاری همبستگی معنی‌داری مشاهده نشد. همچنین بین ویژگی جمعیت شناختی سن و سابقه خدمتی با بهره‌وری نیروی انسانی همبستگی معنی‌داری وجود دارد، اما بین ویژگی جمعیت شناختی پست سازمانی و میزان تحصیلات با بهره‌وری نیروی انسانی و همچنین بین ویژگی‌های جمعیت شناختی سن و سابقه خدمتی و میزان تحصیلات و مدیریت زمان همبستگی معنی‌داری مشاهده نشد.
کلیدواژه ها
موضوعات
 
Title
The survey of relationship between time management and productivity of human resources in physical education departments of Iran universities
Authors
Negin Roufegari nejad, Seyed reza Hoseininia, Hasan Bahrololoum
Abstract
Introduction: The main purpose of this study is to identify the relationship between time management and productivity of human resources in physical education departments in universities of Iran.
Methodology: This research is of correlational studies kind that has been conducted by means of field method.
Statistical population of this study includes 300 managers and staffs of 85 Iranian universities and statistical sample includes 167 people which have been selected by Morgan Table. Measurement devices in this study was, individual characteristics questionnaire, time management questionnaire (Moghimi and Ramezan 1390) questionnaires has been calculated 0.89 and 0.79 using Cronbach’s alpha coefficient respectively. In order to describe the individual characteristics of the subjects, descriptive statistics and Pearson correlation coefficient were used for evaluating the correlation between time management and components of workforce productivity.
Results: The findings of study using the correlation coefficient indicates that there is a significant and positive correlation between the time management and workforce productivity. In addition, there is a significant and positive correlation between the time management and workforce productivity components i.e. the ability, perception and recognition, organizational support, motivation and feedback. However, no significant correlation between time management and reliability and compatibility components were observed. Also, there is a significant correlation between the demographic characteristics (age and years of service) and workforce productivity, but there was no significant correlation between the demographic characteristics (organizational position and level of education) and work force productivity and the demographic characteristics (age, years of service and education) and time management.
Keywords
Time management, Productivity, human resources