تأثیر تمرینات عصبی-عضلانی بر کنترل فیدفورواردی عضلات ساق پا و درک ثبات در ورزشکاران پسر مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا
پذیرفته شده برای ارائه شفاهی XML
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/10thconf.2017.198
نویسندگان
1استادیار گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی دانشکده علوم وررزشی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
2استاد دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران
3دانشیار دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی ایران
چکیده
مقدمه: اختلال در مکانیسم کنترل عصبی-عضلانی پیش خوراندی می تواند یکی از دلایل اصلی ایجاد کننده بی ثباتی عملکردی مچ پا است که پیش فعالیت عضلانی در هنگام فرود از پرش شاخص مهم این نوع کنترل است. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر شش هفته تمرینات عصبی-عضلانی تحت نظارت با تخته تعادل و تخته لغزان بر زمان بندی پیش فعالیت عضلات منتخب ساق پا و عملکرد و درک ثبات ورزشکاران پسر مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا بود.
روش شناسی: بیست و هشت دانشجوی تربیت بدنی ورزشکار پسر مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا که به طور داوطلبانه در این مطالعه شرکت داشتند به طور تصادفی به دو گروه تمرین (14=n) و کنترل (14=n) تقسیم شدند. برنامه تمرینی شامل شش هفته تمرینات عصبی-عضلانی پیش‌رونده تحت نظارت با استفاده از تخته تعادل و تخته لغزان بود. زمان شروع پیش فعالیت عضلات نازک نئی بلند، درشت نئی قدامی و نعلی در هنگام فرود از پرش با استفاده از دستگاه الکترومیوگرافی سطحی و عملکرد و حس ثبات مچ پا با استفاده از پرسشنامه ارزیابی عملکردی مچ پا پیش و پس از شش هفته برنامه تمرینی اندازه گیری شدند. یافته‌های تحقیق با استفاده از مدل ترکیبی آزمون تحلیل واریانس اندازه‌های تکراری و سپس آزمون‌های تعقیبی تی زوجی و تی مستقل تجزیه و تحلیل شدند. تمامی عملیات آماری توسط نرم افزار SPSS نسخه 18در سطح معنی‌داری 0/05 انجام گرفتند.
یافته ها: نتایج تحقیق حاضر نشان داد که پس از شش هفته تمرینات عصبی-عضلانی زمان شروع پیش فعالیت عضلات نازک نئی بلند، درشت نئی قدامی و نعلی در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل به طور معنی داری سریعتر شد. (0/01 > p). همچنین، پس از شش هفته تمرین میزان امتیاز عملکرد و حس ثبات در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل افزایش معنی داری داشت (0/01 > p).
بحث و نتیجه گیری: انجام شش هفته تمرینات پیش‌رونده تحت نظارت عصبی-عضلانی با استفاده از تخته تعادل و تخته لغزان به طور معنی داری زمان شروع پیش فعالیت عضلات نازک نئی بلند، درشت نئی قدامی و نعلی در حین تکلیف فرود از پرش را سریعتر نموده و عملکرد و درک ثبات مچ پا ورزشکاران مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا را بهبود می‌بخشد.
کلیدواژه ها
موضوعات
 
Title
The effect of neuromuscular training on electromyographic parameters of selective calf muscles in male athletes with functional ankle instability
Authors
Hadi Samadi, Reza Rajabi, Mohamad Hosein Alizadeh, Ali Ashraf Jamshidi
Abstract
Introduction: Altered feed-forward neuromuscular control could be one of the main reasons causing functional ankle instability. Muscle pre-activation during landing from jump is an important measure of feed-forward neuromuscular control. The aim of this study was to investigate the effect of six weeks neuromuscular training with wobble board and rocker board on the onset of pre-activation of selected calf muscles and self-reported function and perception of stability in male athletes with functional ankle instability through a randomized controlled trial.
Methodology: Twenty eight male athletes from physical education faculty of University of Tehran voluntary participated in this study and randomly assigned to a training group (n=14) and a control group (n=14). The training program consisted of six weeks progressive supervised neuromuscular training with wobble board and rocker board. Using surface electromyography the onset pre-activation of peroneus longus (PL), tibialis anterior (AT) and soleus (SOL) muscles were recorded during landing from jump. Self-reported function and perception of stability was measured using Ankle Joint Functional Assessment Tool before and after a 6 weeks training. Mixed model of repeated measures analysis of variance was used to compare the baseline results with the 6-week assessments for each of the outcome measures. Paired samples t-test and independent t-test were used to evaluate specific differences. All statistical tests were performed using SPSS Version 18.0 software with a significance level of .05.
Results: Results indicated a significant increase in onset pre-activation of PL, AT and SOL in the training group after 6 weeks neuromuscular training (p<0.01). Also after 6 weeks neuromuscular training, experimental groups showed a significant improvement in self-reported function and perception of stability (p < 0.01).
Discussions: Six weeks progressive supervised neuromuscular training with wobble board and rocker board significantly increased onset pre-activation of PL, AT and SOL and improved self-reported function and perception of stability in male athletes with functional ankle instability.
Keywords
Functional ankle instability, Neuromuscular training, Muscle pre-activation