مقایسه اثر هشت و 16 هفته تمرین استقامتی بر پارامترهای بیومکانیکی استخوان فمور در رت های نر ویستار
پذیرفته شده برای ارائه شفاهی XML
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/10thconf.2017.222
نویسندگان
1استادیار دانشگاه سیستان و بلوچستان
2استاد بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3استاد دانشگاه تربیت مدرس
4استاد دانشگاه تهران
5عضو هیأت علمی / پژوهشگاه علوم ورزشی
چکیده
مقدمه: شکستگی استخوان در نتیجه بیماری ها (پوکی استخوان، نرمی استخوان) یا علل دیگر، تنها در کشور ایران در مدت یک سال باعث حدود 20% مرگ و 50% اختلالات و ناتوانی‌های جدی در افراد شده است. با توجه به اهمیت شکستگی‌ها در افزایش مرگ و کاهـش کیـفیـت زنـدگی بیـماران و برای کاهش عوارض برخی مداخلات ناخواسته پزشکی؛ ازریابی تأثیر روش‌های مختلف درمانی در کاهش ریسک شکستگی از اهمیت بسزائی برخوردار می‌باشد. از آنجائیکه بهترین نوع ورزش برای تحریک، افزایش تراکم و استحکام استخوان، ورزش های همراه با تحمل وزن است، هدف این پژوهش، مقایسه اثر هشت و 16 هفته تمرین استقامتی بر پارامترهای بیومکانیکی استخوان فمور در رت های نر ویستار بود.
روش شناسی: 32 رت با دامنه سنی 50 تا 60 روز و میانگین وزنی10± 160 گرم، به طور تصادفی در دو گروه تمرین (پروتکل دو پیشرونده به مدت هشت و 16 هفته، با سرعت 38-16 متر در دقیقه، به مدت 60-20 دقیقه، برای پنج جلسه در هفته) و دو گروه کنترل (بدون فعالیت برای هشت و 16 هفته) قرار گرفتند. یک روز پس از پایان جلسات تمرین، رت ها بیهوش و از طریق جراحی استخوان فمور پای راست آن ها خارج و به وسیله تست مکانیکی خمش سه نقطه ای، پارامترهای بیومکانیکی اندازه گیری شد. جهت مقایسه متغیرهای بیومکانیکی بین گروه ها از تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد (سطح معناداری 0/05>p).
یافته ها: نتایج نشان دهنده افزایش معنادار پارامترهای بیومکانیکی (سفتی، حداکثر مقاومت مکانیکی و حداکثر انرژی جذب شده تا نقطه حداکثر استحکام) استخوان فمور بعد از هشت هفته تمرین و افزایش معنادار پارامترهای بیومکانیکی (سفتی و حداکثر مقاومت مکانیکی) بعد از 16 هفته تمرین بود. در مقایسه بین دو گروه تمرینی هشت و 16 هفته فقط در رابطه با متغیر حداکثر مقاومت مکانیکی تفاوت معنادار وجود داشت. در رابطه با بقیه متغیرها با وجود تفاوت بین میانگین ها ولی میزان آن به اندازه ای نبود که باعث ایجاد تفاوت معنادار شود.
بحث و نتیجه گیری: تمرین استقامتی کوتاه مدت و بلند مدت، می تواند به عنوان یک روش مؤثر، مطمئن و ارزان در جهت بهبود پارامترهای بیومکانیکی و در نهایت افزایش استحکام استخوان در برابر شکستگی و بیماری ها، مورد استفاده قرار گیرد. البته با دوبرابر شدن مدت فعالیت ورزشی استقامتی میزان اثرات دیده شده بر استخوان به همان میزان (دوبرابر) افزایش نشان نداد (پاسخ وابسته به میزان) ولی در استحکام بیومکانیکی استخوان فمور بهبود مشاهده شد.
کلیدواژه ها
موضوعات
 
Title
Compare the effect of eight and 16 weeks of endurance training on biomechanical parameters of femur in male Wistar rats
Authors
Zohre Borhani Kakhki, Giti Torkaman, Abas Ali Gayini, Mohammad Shariat Zadeh
Abstract
Introduction: Bone fracture as a result of diseases (osteoporosis, osteomalacia) or other causes, only in the country within a year cause 20% of deaths and 50% of people have serious disabilities or disorders. Given the importance of these fractures in increased mortality and reduced quality of life and to reduce the unwanted side effects of some medical interventions, evaluate the effectiveness of different treatment methods to reduce the risk of fracture is of great significance. Since the best type of exercise to stimulate and increase bone density and strength, weight-bearing exercise The aim of this study was to compare the effect of eight and 16 weeks of endurance training on bio mechanical parameters of the femur in male Wistar rats.
Methodology: 32 Rats with an age range of 50 to 60 days and an average weight of 160 ± 10 gr, were randomly divided into two groups: training (progressive running protocol for 8 and 16 weeks at a speed of 18-36 meters in minute for 20-60 minutes, five days a week) and two control group (no activity for 8 and 16 weeks). A day after the end of the training, the rats were sacrificed, the right femur bone were harvested, then By mechanical three-point bending test, the bio mechanical were measured. One way-ANOVA and Tukey post hoc test was used to compare bio mechanical parameters between groups (P>0.05).
Results: The results demonstrated a significant increase in biomechanical parameters (stiffness, high mechanical strength and maximum energy absorbed to the point of maximum strength) after eight weeks of training and a significant increase in femoral bone bio mechanical parameters (stiffness and maximum mechanical strength) after 16 weeks endurance training. In between training groups of eight and 16 weeks only in conjunction with variables, there was a significant difference maximum mechanical strength. Despite the differences between the means in relation to other variables, but the amount was not enough to make a difference is significant.
Discussion: Short-term and long-term endurance training, can be used as an effective, reliable and inexpensive in order to improve the biomechanical parameters and ultimately bone strength against fractures and diseases, to be used. Of course, with a doubling time seen the effects of endurance exercise on bone as much (twice) showed no increase (dependent response rate), but the biomechanical strength of the femoral bone healing were observed.
Keywords
Short-term and long-term endurance training, bone, bone strength