تاثیر ترکیب تمرین هوازی و عصاره سیلی مارین بر ادیپونکتین و TNF-α در بیماران دیابتی نوع دوم مبتلا به چربی خون بالا
پذیرفته شده برای پوستر XML
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/10thconf.2017.30
نویسندگان
1دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی
2دانشیار فیزیولوژی ورزشی,دانشگاه تربیت مدرس,تهران,ایران
3کارشناس ارشد تربیت بدنی
4مربی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی
چکیده
مقدمه: سیلی مارین داروی گیاهی با خواص محافظت کبدی دارای ترکیبات متعدد از جمله فلاونوییدها با خواص آنتی اکسیدانی می باشد که تأثیر مثبت آن در بهبود بیماری های متعدد، گزارش شده است.
روش شناسی: 28بیمار دیابتی با سن 45 تا 60سال دارای کلسترول خون بین 200الی 300میلی گرم در دسی لیتر و قند خون 150 الی 200 میلی گرم در دسی لیتر به صورت هدفمند انتخاب و بطور تصادفی در چهار گروه سیلی مارین، تمرین هوازی، تمرین هوازی + سیلی مارین، و دارونما (7=n) قرار گرفتند. به گروه سیلی مارین روزانه 3 عدد قرص سیلی مارین 200 میلی گرمی و گروه دارونما روزی 3 عدد قرص دارونما به مدت12هفته تجویز شد. برنامه تمرینی گروه هوازی شامل 12 هفته دویدن بر روی نوار گردان با شدت کار 35 تا 45 درصد ضربان قلب هدف به مدت 16 دقیقه در هفته ی اول بود که به 60 درصد ضربان قلب هدف به مدت 30 دقیقه در هفته ی دوازدهم رسید. قبل و بعد از مداخله نمونه خون از هر چهار گروه اخذ شد.
یافته ها: ادیپونکتین در گروه تمرین و تمرین + سیلی مارین به طور معنادار افزایش یافت (P=0.001)، اما در دو گروه دیگر تغییر معنادار نداشت. TNF-αدر گروه تمرین و تمرین + سیلی مارین به طور معنادار کاهش یافت (P=0.001)، اما در دو گروه دیگر تغییر معنادار نداشت (P>0.05).
بحث و نتیجه گیری: یافته‌ها نشان داده اند که در کنار مدت زمان فعالیت ورزشی، میزان عضلات درگیر و نوع فعالیت نیز از عوامل تأثیر گذار در پاسخ آدیپونکتین سرم است. آسیب عضلانی و التهاب ناشی از آن ممکن است موجب برخورد اجزای پروتئین‌های خردشده عضلات آسیب دیده با فیبروبلاست ها و گلبول های سفید و رهایش سایتوکاین ها شود.
کلیدواژه ها
موضوعات
 
Title
Effects of combination of aerobic training and Silymarin on adiponectin and TNF-α in type 2 diabetes patients with high blood cholesterol
Authors
Fariba Bakhtiari, Hamid Aghaalinejad, Maryam Govahi, Zahra Shams, Sara Adimi, Omid Yaghoobpour Yekani
Abstract
Introduction: Silymarin is a medicinal herb with hepatic protection properties owing various compositions such as flavonoids with antioxidative properties which its affirmative influence on recuperation of various deceases have been reported in experimental studies.
Methodology: Twenty-eight diabetes patients with the ages of 45 to 60 yeasr old, who had blood cholesterol levels of 200 (mg/dl) to 300 (mg/dl) and blood glucose levels of 150 (mg/dl) to 200 (mg/dl), were chosen purposefully. They were divided accidentally to four groups of silymarin, aerobic training, silymarin + aerobic training and placebo (n=7). Silymarin and silymarin + training groups received daily three pills of silymarin during 12 weeks. The aerobic training schedule included 12 weeks running on a treadmill with intensity of 35-45% target heart rate (THR) in span of 16 min, for the first week, which was increased to 60% THR in span of 30, for the 12th week. Blood samples were taken before and after the interventions from the groups.
Results: Adiponectin increased in groups of training and training+ silymarin, significantly (P=0.001), but it did not have any change in the two other groups (P>0.05). TNF-α decreased in groups of training and training + silymarin, significantly (P=0.001), but it did not have any change in the two other groups (P>0.05).
Discussion: The results have shown the amount of engaged muscle and exercise type are other influencing parameters in response of adiponectin serum, besides duration of activity. Muscular damages and their resulting inflammations might cause collision between crushed proteins fragments of damaged muscles and fibroblasts and white blood cells, and thereafter.
Keywords
Silymarin, Aerobic trainings, Adiponectin, TNF-α