تاثیر یک دوره تمرینات ترکیبی بر عملکرد تکواندوکاران مرد مبتلا به کمردرد غیر اختصاصی مزمن بر اساس پروتکل NASM
پذیرفته شده برای پوستر XML
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/10thconf.2017.35
نویسندگان
1کارشناس ارشد
2استادیار آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج،کرج، ایران
3استاد یار آسیب شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، کرج، ایران
چکیده
مقدمه: هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر پروتکل 8 هفتگی تمرینات ترکیبی بر عملکرد تکواندو کاران مرد مبتلا به کمردرد غیر اختصاصی مزمن بر اساس پروتکل NASM بوده است. آزمایشات و مطالعات متفاوت انجام شده، که در این بین برخی پژوهشگران عضلات را به عنوان یک واحد مجزا بررسی کرده اند و برخی تمرکز بر مطالعه عضلات به عنوان زیر سیستم های عضلانی داشته اند.
روش شناسی: تعداد 27 آزمودنی که شامل تکواندوکاران مرد مبتلا به کمردرد غیر اختصاصی مزمن بودند به 2 گروه کنترل (12) و تجربی (15) تقسیم شده. انجام 8 هفته تمرینات ترکیبی در 4 فاز مجزا به آزمودنیهای گروه تجربی پیشنهاد شده. در فاز 1 و 2 پروتکل تمرینی شامل تمرینات مهاری و انعطاف پذیری با تمرکز بر عضلات کوتاه شده بوده. در فاز 3 تمرکز تمرینات بر فعالسازی عضلات دچار ضعف بصورت مجزا انجام شده و در نهایت تمرینات انسجام در فاز 4 با تمرکز بر زیر سیستم های عضلانی به پایان می رسد. گروه کنترل برنامه بازتوانی خاصی را دریافت نکردند. پیش آزمون و پس آزمون ارزیابی شده از هر دو گروه تجربی و کنترل شامل آزمونهای شنای سوئدی، پاروی ایستاده و پرس ایستاده با دمبل، اسکات بالای سر، اسکات با یک پا، پرش جفت، گام برداشتن،دیویس و LESS تعادل ستاره بود.
یافته ها: بعد از اجرای 8 هفته تمرینات بازتوانی با توجه به نتایج بدست آمده در پس آزمون میتوان اینگونه عنوان نمود که با توجه به آزمونهای شنای سوئدی (p=0/003)،پاروی ایستاده (p=0/019) و پرس ایستاده با دمبل (p=0/000) تمرینات ترکیبی منجر به بهبود معنادار عملکرد شانه-سر و گردن شده است. همچنین با توجه به نتایج حاصله در پس آزمونهای اسکات بالای سر (p=0/000) و اسکات با یک پا (p=0/000) تمرینات ترکیبی منجر به بهبود معنادار عملکرد کمربند کمری-لگنی –رانی شده است. با توجه به نتایج بدست آمده در پس آزمونهای پرش جفت (p=0/000)، گام برداشتن (p=0/003)، دیویس (p=0/000) و p=0/000) LESS) تمرینات ترکیبی بر وضعیت بدنی پویا در آزمودنیها تاثیر معنا دار داشته است. در نهایت با توجه به نتایج بدست آمده در پس آزمون تعادل ستاره (p=0/000) می توان گفت که تمرینات ترکیبی تاثیر معناداری در ارتقای تعادل پویای آزمودنی ها داشته است.
بحث و نتیجه گیری: در نهایت پژوهش حاضر نشان داد تمرینات ترکیبی تاثیر معناداری در بهبود عملکرد شانه- سر و گردن, کمربند کمری –لگنی- رانی، بهبود وضعیت بدنی پویا و ارتقای تعادل پویای تکواندوکاران مرد مبتلا به کمردرد غیر اختصاصی مزمن داشته است
کلیدواژه ها
موضوعات
 
Title
The effect of a combined program on function in male Taekwondo athletes with chronic non-specific low back pain by NASM protocol
Authors
Nasrin Marjomagi, Mohammad Hosein Naser Meli, Behnaz Ganji Namin
Abstract
Introduction: The aim of this study is to assess the effects of 8 weeks integrated program on function of taekwondo athletes with non-specific low back pain (NCLBP). Based on NASM protocol, tests and studies have been done differently, in the meantime, some researchers have examined muscles as a separated unit, and some studies focus on muscle system are as follows.
Methodology: Twenty seven taekwondo athlete participants suffering from non-specific chronic low back were divided into control (n=12) and experimental (n=15) groups. Participants in the experimental group were recommended 8 weeks individualized exercise program in four stages. In stage 1 and 2, exercises addressed inhibition and stretch of tight muscles. In stage 3, activation of isolated weak muscles was enhanced using progressive exercise principles. Stage 4 emphasized technique integrated action. Participants in the control group received a backache advice leaflet only. Pre- and post-test scores were analyzed for each of the outcome measures within the both group using Push-up, Standing Cable Row and Standing Overhead Dumbbell Press Squat and Single-leg Squat,Tuck Jump, Gait, Davies and Landing Error Scoring System, and at the end Star Balance Excursion tests.
Results: Eight weeks after rehabilitation program, when scores compared with the values before rehabilitation program at the same time, fourth SHNF, LPFF, DPP and DB differed significantly (p<0.05). In analyzed tests P were shown so as: Push-up test (p=0.003), Standing Cable Row test (p=0.019) and Standing Overhead Dumbbell Press test (p=0.000). Overhead Squat and Single-leg Squat tests both (p=0.000). Tuck Jump, Davies and Landing Error Scoring System tests third (p=0.000) and gait test (p=0.003). Star Balance Excursion test (p=0.000).
Discussion: Eventually, the current study have significantly improved (SHNF), (LPFF), (DPP) and (DB) in Taekwondo athlete participants and they reported a positive experience of the program.
Keywords
Non specific chronic low back pain, Combined program, Muscle subsystems, NASM protocol