اثر خستگی عملکردی عضلات مرکزی بدن بر برخی از متغیرهای کینماتیکی مؤثر بر آسیب ACL طی مانور برش در ورزشکاران مرد دانشگاهی
پذیرفته شده برای پوستر XML
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/10thconf.2017.39
نویسندگان
1دانشجو
2دانشگاه تهران
3استادیار آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده
مقدمه: تحقیقات اخیر نشان داده‌اند که ثبات فوقانی برای حرکات قسمت‌های تحتانی لازم است. یعنی ثبات بیشتر در ناحیه مرکزی بدن باعث سازگاری بهتر و پیش‌بینی مناسب‌تر در مورد تغییر شرایط می‌شود که به عملکرد بهتر در اندام‌ها می‌انجامد و این مسأله باعث ارتقا عملکرد و کاهش خطر آسیب می‌شود. خستگی یکی از عوامل تاثیرگذار منفی بر عملکرد عضلات ناحیه مرکزی بدن و ثبات‌مرکزی می‌باشد. از این رو هدف از این تحقیق تأثیر خستگی عملکردی عضلات مرکزی بدن بر برخی از پارامترهای کینماتیکی مرتبط با آسیب ACL طی مانور برش می‌باشد.
روش شناسی: تعداد 24 ورزشکار مرد دانشگاهی به صورت هدفمند انتخاب و به دو گروه کنترل 11 نفر (میانگین و انحراف استاندارد، وزن 4/981±67/727گیلوگرم، قد 5/745±176سانتی متر، سن 2/136±22/18 سال) و تجربی 13 نفر با سن (میانگین و انحراف استاندارد، وزن 4/5092±67 کیلوگرم، قد 5/460±174/85سانتی متر، سن 1/992±23/23سال) تقسیم شدند. در این تحقیق از یک پروتکل خستگی عملکردی برای خسته کردن عضلات ناحیه مرکزی بدن و از دستگاه آنالیز حرکت وایکان برای دریافت پارامترهای کینماتیکی استفاده شد. میزان حداکثر زاویه خم شدن و والگوس زانو درحین مانور برش اندازه‌گیری شد.
یافته ها: بین حداکثر میزان والگوس زانو قبل (10/68 ± 11/19) و بعد از مداخله (9/93 ± 14/64) در گروه تجربی تفاوت معناداری مشاهده شد (P˂0/05).اما بین حداکثر میزان خم شدن زانو قبل (13/9 ± 44/45) و بعد از مداخله (8/58± 44/01) در گروه تجربی تفاوت معناداری مشاهده نشد (P˃0/05.).
بحث و نتیجه گیری: از تحقیق حاضر می‌توان نتیجه گرفت خستگی عملکردی عضلات مرکزی بدن بر حداکثر میزان والگوس زانو در طی مانور برش تأثیر‌گذار است. اما خستگی عملکردی عضلات مرکزی بر حداکثر میزان فلکشن زانو تأثیر نداشته است. بطور کلی می‌توان نتیجه گرفت خستگی عضلات مرکزی بر ریسک آسیب ACL طی مانور برش تاثیر‌گذار می‌باشد.
کلیدواژه ها
موضوعات
 
Title
The effect of core muscles functional fatigue on some of kinematics parameters related to ACL injury during cutting maneuver in collegiate male athletes
Authors
Amsood Sabyani, Elham Shirzad, Hoomen Minu Nejad
Abstract
Introduction: Recent researches demonstrated that proximal stability is necessary for distal mobility. That means more core stability causes better adaptation and prediction about changing in conditions, so we have better function in extremity and reduce injuries. Fatigue is also a negative contributing factor to the performance of core muscles region and stability. In this regard, the present study aimed at evaluating the effect of core muscles fatigue on some kinematic parameters associated with ACL injury during cutting maneuver.
Methodology: To this end, 24 male college athletes were purposefully selected and divided into two groups of control (weight 4.981± 67.727 kg, height 745.5±176 cm, age 136.2±18.22 years) and experimental (weight 5092.4±67 kg, height 460.5±85.174cm, age 992.1±23.23 years). Therefore, in this study a protocol for recorded fatigue was used to exhaust the core muscles and Vicon Motion Analysis device to analyze kinematic parameters. The maximum amount of flexion and knee valgus during cutting maneuver were measured.
Results: A significant difference was observed between the maximum amount of knee valgus before (68.10±19.11) and after93.9 ± 64.14) intervention in the experimental group (p<0.05). But significant difference was not observed between the maximum amount of knee flexion before (13.9±45.44) and after (85.8± 01.44) intervention in the experimental group (p˃0.05)
Discussion: It is concluded from the result of this study that core muscles fatigue can influence the maximum amount of knee valgus. But core muscles fatigue can not influence the maximum amount of knee flexion. As a result, core muscles fatigue can influence the risk of ACL injury during cutting maneuver.
Keywords
Core muscles, Functional Fatigue, Kinematic, ACL injury