مقایسه شتاب خطی تیبیا حین راه رفتن به سمت جلو و عقب
پذیرفته شده برای پوستر XML
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/10thconf.2017.40
نویسندگان
1کارشناس ارشد بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
2استادیار بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
چکیده
مقدمه: راه رفتن به سمت عقب به عنوان ابزاری رایج برای توانبخشی ضایعات جسمی و نیز به عنوان یک فعالیت جسمانی مناسب برای افراد مسن شناخته شده و فواید متعددی برای آن ذکر شده است در هنگام راه رفتن برخورد پا با زمین، شتابی ناگهانی به فرد می‌دهد که این شتاب با شوک وارد شده ارتباط مستقیم دارد. با توجه به این موضوع، هدف تحقیق حاضر بررسی شتاب خطی تیبیا هنگام راه رفتن به سمت جلو و عقب بود.
روش شناسی: 16 آزمودنی مرد سالم جوان برای شرکت در این تحقیق داوطلب شدند. ابتدا میانگین سرعت خودانتخابی راه رفتن به سمت جلو و راه رفتن به سمت عقب آزمودنی‌ها محاسبه شد. میانگین سرعت خودانتخابی راه رفتن به سمت جلو و راه رفتن به سمت عقب آزمودنی‌ها محاسبه شد. و سپس برای اندازه‌گیری شتاب تیبیا یک مارکر انعکاسی پاسیو بر نقطه میانی محور طولی تیبیا و برای مشخص کردن وقایع گام‌برداری، دو مارکر بر استخوان پاشنه و متاتارسال اول پای راست نصب شد.
یافته ها: نتایج آزمون تی-مستقل نشان دهنده اختلاف معنی‌دار در پارامتر حداکثر شتاب خطی تیبیا بین راه رفتن به سمت جلو و عقب بود. یکی از اصلی‌ترین عوامل آسیب‌های مفصلی در افراد و به خصوص سالمندان، عدم تعدیل نیروهای بیومکانیکی وارد بر اندام تحتانی می‌باشد . بحث و نتیجه گیری: بنابراین استفاده از تمریناتی که علاوه بر بالا بردن سطح فعالیت جسمانی و آمادگی افراد، موجب کاهش فشارها و نیروهای وارد بر مفاصل شود باید مدنظر متخصصین و مربیان قرار گیرد. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که هنگام راه رفتن به سمت عقب شوک وارد بر بدن نسبت به راه رفتن به سمت جلو، 25 درصد کاهش می‌یابد و در نتیجه موجب کاهش فشارهای اعمال شده به فرد می‌شود. از اینرو استفاده از تمرینات راه رفتن به سمت عقب، احتمالاً می‌تواند شیوه تمرینی مناسب جهت کاهش بارهای وارد شده بر مفاصل باشد.
کلیدواژه ها
موضوعات
 
Title
Comparison of tibial linear acceleration during forward and backward walking
Authors
Mohammad Ali Naseri-Rohani, Sasan Naderi, Fariborz Mohammadi Pour
Abstract
Introduction: The backward walking as a common tool is recognized for rehabilitation of physical injuries, also as a proper physical activity for older people and it was mentioned various benefits for those. During walking hits foot to the ground, and is a sudden acceleration to the person that this acceleration has a direct relation to the shocked. Considering this issue, the aim of this study was tibial linear acceleration during forward and backward walking. 16 healthy young male volunteered to participate in this study. The first it was measured selected speed average of backward and forward walking each subject. At first it was measured selected speed average of backward and forward walking each subject. Then, it was attached one passive reflective marker on the midpoint of tibial axis and 2 markers on the heel bone and first metatarsal of right foot to characterize events of step. Statistical analysis of the data was performed by SPSS v23 software and using paired t- test (p<0.05). One of the main factors of joint injuries in people, especially the elderly, it is not biomechanical forces adjustment exerted on the lower extremity . Therefore, using exercises that in addition to increasing the level of physical activity and physical fitness, it reduces pressures and forces on the joints, that coaches and experts must be considered. The results of this study showed that the shock to the body reduces %25 when forward and backward walking, and thereby reduces the pressures applied to the person. Therefore, using exercises of backward walking, it can be possibly proper training method for decreasing loads exerted on the joints.
Keywords
Forward walking, Backward walking, Tibial linear acceleration