آثار حاد فعالیت مقاومتی در شرایط هایپوکسی و نورموکسی بر سطوح گرلین در دختران سالم
پذیرفته شده برای پوستر XML
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/10thconf.2017.255
نویسندگان
1دانشجو_
2دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3استادیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
چکیده
مقدمه: گرلین یک پپتید اشتها آور است به نظر می رسد این پپتید در تنظیم هموستاز انرژی و کنترل وزن بدن مهم می‌باشد. مطالعات درباره اثر برنامه تمرینی بر گرلین ، به‌ویژه در انسان‌ها، اندک و محدود است و از سوی دیگر نشان داده شده است که شرایط هیپوکسی نیز می‌تواند بر سطوح این هورمون اثر گذار باشد. هدف از این پژوهش بررسی آثار یک وهله فعالیت مقاومتی در شرایط هایپوکسی و نورموکسی بر سطوح گرلین در دختران سالم است.
روش شناسی: 12 آزمودنی دختر، میانگین سنی3/53±27 سال، تمرین قدرتی را در دو شرایط هیپوکسی و نورموکسی در روزهای مختلف اجرا کردند. برنامه فعالیت مقاومتی شامل 5 ست اصلی ده تکراری با 70 درصد یک تکرار بیشینه برای دو حرکت اسکات و سپس پرس سینه با هالتر بود. زمان استراحت بین ست‌ها و حرکات نیز یک دقیقه بود. شرایط هیپوکسی (fio2=14) پیش از اجرای فعالیت مقاومتی تا پایان فعالیت اعمال شد. نمونه‌گیری خون در هر وهله دوبار (پیش از فعالیت و بلافاصله پس از فعالیت) برای هر آزمون اجرا شد.
یافته ها: یافته‌ها نشان داد که، فعالیت مقاومتی نه در شرایط هیپوکسی و نه در شرایط نورموکسی باعث تغییر معنی‌داری در مقدار هورمون گرلین نشد.
بحث و نتیجه‌گیری: به طورکلی می‌توان نتیجه گرفت که، انجام یک وهله فعالیت مقاومتی در شرایط هایپوکسی تأثیری بر گرلین ندارد. ممکن است شدت، نوع و مدت پروتکل تمرینی به کار رفته در این تحقیق، این پپتید را تحت تأثیر قرار نداده است. اظهار نظر در مورد این عدم تاثیر نیازمند به پژوهش‌های بیشتری است
کلیدواژه ها
موضوعات
 
Title
Acute effects of resistance exercise in hypoxic and normoxic conditions on ghrelin hormone levels in healthy girls
Authors
Khadijeh Yarian, Vahid Tadibi, Naser Behpour
Abstract
Introduction: Ghrelin is orexigenic peptide, respectively, which is believed to be important in the regulation of energy homeostasis and body weight control. Studies on the effects of exercise on ghrelin, especially in human, is few and limited. One the other hand, it has been shown that hypoxic conditions can also effect hormone levels. The aim of this study had been investigated the effects of resistance exercise in hypoxic conditions and normoxic on plasma levels of in healthy girls.
Methodology: 12 active women with an average age of 27±3.53 years, performed strength training in hypoxic conditions and normoxic in different days. Resistance exercise was included 5 sets of 10 repetition at 70% of one repetition maximum bench press and squat with barbell. The rest Time between sets and activities was a minute. The condition of asphyxia (fio2=14) was suffered before performoing of resistance exercise and continued up to the end of the activity. Blood samples were taken form the each of subject twice for each of session (before and immediately after exercise activity).
Results: The results showed that resistance exercise in hypoxic or normoxic conditions do not lead to significant change in the level of ghrelin.
Discussion: In general, we can conclude that resistance activity in hypoxic and normoxic conditions does not influence plasma of ghrelin. Perhaps the type, duration and intensity of the applied protocol in this study did not have a cumulative effect on this Peptide. However, to achieve more conclusive results, further investigation is warranted.
Keywords
Hypoxic, Weight trainin, ghrelin, Appetite hormone