اثر سانیفای کردن الگوی بینایی بر زمانبندی نسبی یک الگوی حرکتی
پذیرفته شده برای ارائه شفاهی XML
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/10thconf.2017.257
نویسندگان
1استادیار گروه علوم ورزشی، دانشگاه دامغان
2دانشیار گروه رفتار حرکتی، دانشگاه شهید بهشتی تهران
3استادیار گروه علوم پایه توانبخشی، مرکز تحقیقات توانبخشی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
چکیده
مقدمه: استفاده از گراف‌های شنوایی به منظور تبدیل مشخصات کینتیکی و کینماتیکی الگوی حرکت انسان به الگوهای شنیداری (سانفیکیشن)، سابقه چندانی ندارد. نشان داده شده‌است که کانال شنوایی مرتبط با تکلیف، اطلاعات مرتبط با حرکت را منتقل کرده و می‌تواند به طور مثبتی بر ادراک و پیامد حرکتی ورزشکار، اثرگذار باشد. اما ترکیب این الگوهای شنیداری (سانیفیکیشن) با الگوهای مرسوم دیداری به منظور توسعه الگوی حرکتی، هنوز حیطه مطالعاتی پر مجادله‌ای است. از آنجا که گوش‌ها در تشخیص و تفکیک پذیری الگوهای زمانی، بسیار بهتر از بینایی عمل می‌کنند، این احتمال وجود دارد تشخیص زمانبندی نسبی الگوی حرکت انسان (ویژگی تغییرناپذیر) از طریق الگوهای شنیداری در ترکیب با الگوهای دیداری، بهتر درک شود.
روش‌شناسی: 30 آزمودنی مبتدی به طور تصادفی در سه گروه بینایی، بینایی–شنوایی (تک کانالی) و بینایی–شنوایی (دو کانالی) قرار گرفتند. افراد در گروه بینایی الگوی فرد ماهر (شوت جفت بسکتبال) را تماشا کردند و افراد در گروه‌های بینایی-شنوایی، علاوه و همزمان با الگوی بینایی، سرعت زاویه‌ای مفصل آرنج (گروه تک کانالی) و سرعت زاویه‌ای مفصل آرنج و مچ (گروه دو کانالی) را به صورت سانیفیکیشن دریافت کردند. افراد هر گروه پنج بار الگوی مورد نظر خود را دریافت کرده و پس از هر بار دریافت الگو، به اجرای آن پرداختند. الگوی حرکت توسط دستگاه تحلیل حرکت ثبت شد و زمانبندی نسبی مشخصات کینماتیکی مفاصل آرنج و مچ (مسافت زاویه‌ای و سرعت زاویه‌ای) محاسبه شد. در نهایت خطای زمانبندی مسافت زاویه‌ای، خطای زمانبندی سرعت زاویه‌ای فلکشن، خطای زمانبندی سرعت زاویه‌ای اکستنش و خطای حداکثر سرعت زاویه‌ای فلکشن و اکستنش برای هر کدام از مفاصل آرنج و مچ محاسبه شد.
یافته ها: نتایج نشان داد که برای هر دو مفصل آرنج و مچ در متغیرهای خطای زمانبندی مسافت زاویه‌ای، خطای زمانبندی سرعت زاویه‌ای فلکشن و خطای حداکثر سرعت زاویه‌ای اکستشن، تنها بین گروه بینایی و گروه بینایی-شنوایی (تک کانالی) تفاوت معنی‌داری وجود داشت.
بحث و نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش نشان می‌دهد استفاده از یکپارچگی بینایی- شنوایی منجر به توسعه الگوهای زمانی تکلیف حرکتی در گروه بینایی–شنوایی (تک کانالی) نسبت به گروه بینایی شده است. احتمالا نرون‌های آینه‌ای بینایی–شنوایی یک سیستم «شنوایی– عمل» را به عنوان بخشی از سیستم ادراکی تشکیل می‌دهد که نه تنها در طول شناسایی حرکت مورد استفاده قرار می‌گیرد بلکه در طول اجرای حرکات نیز به کار برده می‌شوند. این نتایج بر اساس فرضیه تناسب حسی ولچ و وارن (1980) و فرضیه جفت شدن مستقیم ریزولاتی (2001) قابل توجیه است.
کلیدواژه ها
موضوعات
 
Title
The effect of sonified visual pattern on relative timing of a motor pattern
Authors
Hesam Ramezanzade, Behrouz Abdoli, AliReza Farsi, Mohammad Ali Sanjari
Abstract
Introduction: Use the audio graph in order to convert kinetic and kinematic properties of human movement patterns to audio patterns (Sonification) don't have long history. It has been shown the auditory channel associated with the task, transmits relevant information with movement and it can influence positively on perception and motor outcome athlete. But the combination of auditory patterns (Sonification) with common visual patterns in order to develop movement patterns, is still controversial field of study. Since the ears in the diagnosis and resolution of temporal patterns act much better than the eyes, it is possible to distinction the relative timing pattern of human movement (invariable characteristics) through auditory patterns in combination with visual patterns, is better.
Methodology: 30 subjects were selected. The subjects were randomly divided three groups: visual, visual-auditory (single channel) and visual- auditory (two channels). Visual groups watched pattern skilled basketball player and other groups in addition to watching pattern skilled basketball player, heard elbow angular velocity (one channel groups) and elbow and wrist angular velocity (two channel groups) as sonification. All groups watch pattern five times and perform it after each watch. Movement pattern was recorded by motion analysis device and relative timing of kinematic characteristics for elbow and wrist joints (angular distnace and angular velocity) was calculated. For each elbow and wrist Joints, four variables were identified that are: Relative Timing Error of angular distance (RTEad), Relative Timing Error of flexion angular velocity (RTEfav), Relative Timing Error of extension angular velocity (RTEeav), Maximum flexion angular velocity Error (MfavE), Maximum extention angular velocity Error (MeavE).
Results: Results showed that variables “RTEad”, “RTEfav” and “MeavE” in both joints elbow and wrist there was significant difference between visual group and audiovisual group (one channel) in favor of the audiovisual group and there is not significant different between audiovisual group (two channel) and visual group (p>0.05)
Discussion: The results show that audiovisual integration led to the development of temporal patterns of motor task in audiovisual group (one channel) compared to the visual group. It is impossible that audiovisual mirror neurons, constituting an ‘action–listening’ system as part of the perceptual system which is not only used during movement identification but also during the reenactment of distinct movements. This results is explainable based of Common Coding Theory and modality appropriateness hypothesis.
Keywords
Sonification, Audiovisual integration, Relative timing