تاثیر مداخله‌های تمرین ورزشی مختلف بر آدیپو-مایوکاین‌های جدید مرتبط با مقاومت به انسولین در زنان مبتلا به دیابت نوع 2
پذیرفته شده برای پوستر XML
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/10thconf.2017.271
نویسندگان
1دانشگاه شهرکرد-دانشکده ادبیات-گروه تربیت بدنی- عضو هیات علمی
2دانشگاه شهرکرد
3دانشجو دکتری- فیزیولوژی ورزش دانشگاه شهرکرد
چکیده
مقدمه: فعالیت بدنی/ورزش یک ابزار درمانی خوب ثابت شده برای پیشگیری در برابر بیماری های مزمن/بیماری‌هایی همچون چاقی، دیابت نوع 2، تصلب شرایین و بیماری قلب و عروق است. نتایج تحقیقات اخیر نشان داد که فعالیت انقباضی عضله اسکلتی از طریق ترشح برخی از پپتیدها می‌تواند تمرین ورزش را به اثرات مرتبط با سلامت مداخلات ورزشی ربط دهد. برای تعداد قابل توجهی از پروتئین مترشحه از عضله اسکلتی، مانند شبه آنژیوپویتین 4 (ANGPTL4)، فاکتور رشد فیبروبلاست 21 (FGF21)، مونوسیت پروتئین میانجی های شیمیایی 1(MCP-1)، اینترلوکین-6 (IL-6)، و آپلین می تواند یک مایوکاین همچنین به عنوان یک آدیپوکین و توسط سلول های چربی ترشح می شود، در واقع دو روی یک سکه هستند. به نظر می رسد که سطوح سرمی این آدیپو-مایوکاین‌ها اثر سودمندی بر بافت هدف داشته باشد. هدف از این تحقیق، تاثیر تمرین HIIT و ترکیبی قدرتی-استقامتی بر برخی آدیپو-مایوکاین‌های مرتبط با مقاومت به انسولین همچون ANGPTL4، FGF21، MCP-1، IL-6، و آپلین در زنان مبتلا به دیابت نوع 2 است.
روش شناسی: 52 زن دیابتی نوع 2دارای اضافه وزن (سن:60-45 سال و شاخص توده بدنی>30) با سطوح HbA1c≥ 5/6 % به طور داوطلبانه انتخاب شدند وبر اساس مقادیر هموگلوبین A1cدر سه گروه تمرین:HIIT (17=n) و ترکیبی (17=n) و کنترل (18=n) قرار گرفتند.تمرینات شامل 12 هفته تمرین ترکیبی و HIIT بود. سطوح شاخص‌های هموگلوبین A1c و گلوکز ناشتا و انسولین و ANGPTL4، FGF21، MCP-1، IL-6، و آپلین اندازه‌گیری شد.
یافته ها: کاهش معنی‌داری در میزان گلوکز ناشتا گروه HIIT وجود داشت (p<0/001). میزان انسولین سرم گروه HIIT و ترکیبی افزایش قابل توجهی یافت (0/001>p و0/001=p). غلظت MCP-1 به طور قابل توجهی در گروه (P = 0.001) HIIT و تمرین ترکیبی (0.015=P) تغییر کرده است. همان آزمون نشان داد که تفاوت برای IL-6 در (P <0.000) HIIT و تمرین ترکیبی (P<0.000) معنادار بود. داده‌ها نیز تفاوت قابل توجهی در MCP-1 و IL-6 سطح در HIIT و گروه های تمرین ترکیبی را نشان دادند (P <0.05). علاوه بر این، تغییرات معنی داری درFGF-21، آپلین و ANGPTL4 در هر دو گروه پس از 12 هفته مشاهده شد.
بحث و نتیجه گیری: تمرینات ورزشی مستقل از نوع و روش انجام می‌توانند اثرات مثبتی بر کنترل قندخون و برخی از آدیپو-مایوکاین‌ها زنان دیابتی نوع 2 داشته باشند.
کلیدواژه ها
موضوعات
 
Title
Effects of Different Exercise Modalities on Novel Adipo-Myokines Related to Insulin Resistance in Women with Type 2 Diabetes13pt]
Authors
Ebrahim Banitalebi, Mohammad Faramarzi, Mahdi Ghafari
Abstract
Introduction: Physical activity/exercise is a well-established therapeutic tool to protect against chronic illnesses/diseases such as obesity, type 2 diabetes, atherosclerosis, and cardiovascular diseases. The recent discoveries showed that the contractile activity of skeletal muscle via secretion of some peptides may link exercise training to the health-related effects of exercise interventions. For a considerable number of secreted proteins from skeletal muscle, such as Angiopoietin-like 4 (ANGPTL4), Fibroblast Growth Factor 21 (FGF21), Monocyte Chemoattractant Protein 1 (MCP-1), Interlukine-6 (IL-6), and Apelin can be a Myokine as well as an Adipokine and are secreted by Adipocytes, indeed two sides of the same coin. It seems that serum Adipo-myokines have a beneficial or an adverse effect on the target tissue. The purpose of this study was to examine the effects of different exercise modalities (high intensity interval training [HIIT] and combined aerobic and strength training) on novel Adipo-myokines related to insulin resistance (Angiopoietin-like 4 (ANGPTL4), Fibroblast Growth Factor 21 (FGF21), Monocyte Chemoattractant Protein 1 (MCP-1), interlukine-6 (IL-6), and Apelin) in women with type 2 diabetes.
Methodology: Fifty-two overweight and type 2 diabetic patients females (aged 45-60 years, BMI>30) with HbA1C value of 6.5% or above and fasting blood glucose≥126 mg/dl (7.0 mmol/l) were assessed for eligibility. Participants were assigned to HIIT group (n=17), combined training group (n=17), and control group (n=18) according to HbA1c levels. The exercises included 12 weeks of combined training and HIIT.
Results: MCP-1 concentrations changed significantly in the HIIT (p=0.001) and combined training (p=0.015) groups. The same test revealed that the differences were significant for the IL-6 in the HIIT (p<0.000) and combined training (p<0.000) groups. Data also showed significant differences in MCP-1 and IL-6 levels in the HIIT and combined training groups (p<0.05). In addition, there were no significant changes in FGF-21, Apelin, and ANGPTL4 in both groups after 12 weeks (p>0.05). ANCOVA test showed no significant differences in FGF-21 (F=0.813, p=0.451), ANGPTL4 (F = 0.948, p = 0.397), and Apelin (F=0.511, p=0.12).
Discussion: Results highlighted that exercise training independent mode of training is an effective strategy to improve some Adipo-myokines related to insulin resistance in women with type 2 diabetes.
Keywords
HIIT, Combined training, Adipo-myokines, Diabetes