اثر تمرین قدرتی درون گرا و برون گرا بر زمان شکست انقباض اختیاری و فعالیت الکترومیوگرافی عضو مقابل تمرین نکرده
پذیرفته شده برای پوستر XML
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/10thconf.2017.374
نویسندگان
1گروه علوم ورزشی، دانشگاه بجنورد
2استادیار دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه بجنورد
چکیده
مقدمه: تمرین ورزشی مقابل، فرایندی است که تمرین یک عضو باعث بهبود عملکرد در عضو تمرین نکرده مقابل می گردد. این بهبودی در عضو مقابل ممکن است به نوع انقباض عضلانی انجام شده بستگی داشته باشد. بنابراین، هدف از تحقیق حاضر مطالعه اثر دو نوع تمرین قدرتی درون گرا و برون گرا بر زمان شکست انقباض اختیاری و فعالیت الکترومیوگرافی عضله چهارسر ران پای تمرین نکرده آزمودنی ها در سمت مقابل بود.
روش شناسی: تعداد 30 نفر (20-25 سال) از دانشجویان غیرفعال بعنوان نمونه های در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی به دو گروه تمرین قدرتی درون گرا و برون گرا تقسیم شدند. تمرین قدرتی بر روی پای برتر آزمودنی ها برای 12 هفته و 3 جلسه در هفته بر روی دستگاه پرس پا اجرا شد. قبل و بعد از دوره تمرینی، انقباض ایزومتریک اکستنشن زانو با 50 درصد قدرت حداکثر برای اندازه گیری زمان شکست انقباض اختیاری در پای تمرین نکرده مقابل انجام شد. به طور همزمان، سیگنال های الکترومیوگرافی (EMG) از عضلات چهارسر رانی (پهن داخلی، راست رانی و پهن خارجی) تمرین نکرده مقابل ثبت شد. جهت تجزیه و تحلیل آماری داده ها از روش آنالیز واریانس چند متغیره (MANOVA) و آزمون های تعقیبی (post hoc Tuckey) در سطح معنی داری p<0/05 استفاده گردید.
یافته ها: زمان شکست انقباض اختیاری و فعالیت الکترومیوگرافی در پای تمرین نکرده بعد از هر دو نوع تمرین انقباضی به طور معنی داری افزایش یافت (p<0/05). اگرچه درصد اافزایش در این متغیرها بعد از تمرینات برون گرا بطور معنی داری بیشتر از نوع درون گرا بود (p<0/05).
بحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدست آمده از این تحقیق می توان نتیجه گیری کرد که تمرینات قدرتی از نوع برون گرا نسبت به تمرینات درون گرا برای افزایش زمان شکست انقباض اختیاری عضلانی و همچنین افزایش فعالیت الکترومیوگرافی در عضو تمرین نکرده مقابل ارجحیت دارند.
کلیدواژه ها
موضوعات
 
Title
The effect of eccentric and concentric training on time to task failure and electromyography activity of the contralateral untrained limb
Authors
Mahta Sardroodian, Nosratolah Hedayat Poor, Zahra Izanloo
Abstract
Introduction: Cross-training is the process whereby training of one limb give rise to enhancements in the performance of the opposite. The improvement in untrained limb may be dependent on the type of muscle contractions performed. The aim of this study was to investigate the effect of eccentric and concentric training on time to task failure and electromyography activity of the contralateral untrained quadriceps muscles.
Methodology: 30 inactive students (age 20-25 years) were selected as available subjects and randomly divided into two groups of eccentric and concentric strength training. Strength training for dominant leg was performed for 12 weeks and 3 sessions per week on the leg press apparatus. Before and after the training period, isometric knee extension performed at 50% of maximal force to measure the task failure for the contralateral untrained leg. Surface electromyography (EMG) signals were simultaneously recorded from contralateral untrained quadriceps (vastus medialis, rectus femoris, and vastus lateralis). Data were analyzed using by Multivariate variance (MANOVA) and post hoc test (TUCKEY) (p<0.05).
Results: Time to task failure of the contralateral untrained leg and associated EMG activities significantly increased after 12 weeks of unilateral resistance training in both training groups (p<0.05). However, percent increase in time to task failure and EMG amplitude after eccentric resistance training was significantly higher than concentric resistance training (p<0.05).
Discussion: This study concluded that unilateral eccentric resistance training is superior to concentric resistance training to increase time to task failure and also EMG activity in the contralateral untrained limb.
Keywords
EMG, Contralateral, Quadriceps, Task failure, Eccentric