تأثیر تمرینات ویژه انفرادی، گروهی و مشارکتی بر عملکرد شناختی کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی 12-9 سال
پذیرفته شده برای پوستر XML
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/10thconf.2017.392
نویسندگان
1معاون اداره کل تربیت بدنی دانشگاه
2رئیس دانشکده تربیت بدنی دانشگاه فردوسی مشهد
3دانشجو
4عضوهیات علمی دانشکده علوم ورزشی دانشگاه فردوسی
چکیده
مقدمه: هدف از انجام پژوهش حاضر تعیین تاثیرتمرینات ویژه انفرادی، گروهی و مشارکتی برعملکردشناختی کودکان 12-9 ساله مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی است.
روش شناسی: روش تحقیق تجربی و جامعه آماری 40 نفر کودک مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی که به صورت هدفمند ازمدارس ابتدایی نواحی هفت گانه مشهد انتخاب‌گردیدند. جهت تشخیص افراد از پرسشنامه غربالگری اختلال هماهنگی رشدی ویلسون و همکاران 2009 و آزمون MABC2 وجهت تائیدنهایی ازروانپزشک متخصص استفاده گردید.جهت ارزیابی عملکرد شناختی از آزمون آدمک گودیناف به عنوان پیش آزمون و پس آزمون استفاده گردیده و سپس افراد گروه آزمایش به مدت 8 هفته درمعرض تمرینات انفرادی، گروهی و مشارکتی قرار گرفتند. پس از برگزاری برنامه‌های مداخله‌ای سه گروه آزمایش (انفرادی، گروهی و مشارکتی) و کنترل توسط پرسشنامه DCDQ ویلسون ،آزمون MABC2وآزمون نقاشی آدمک گودیناف بایکدیگرمقایسه شدند. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی(میانگین، میانه و...) و استنباطی همچون ضرایب همبستگی، T همبسته و مستقل، آزمون تعقیبی LSD و آزمون کولموگروف اسمیرنوف استفاده گردید. تمامی آزمون‌های آماری در سطح معنی‌داری P<0/05 و با استفاده از نرم‌افزار آماری Spss انجام گرفته است.
یافته ها: یافته‌ها نشان داد تاثیرتمرین حرکتی ویژه انفرادی، گروهی و مشارکتی بر اختلال هماهنگی رشدی کودکان 9 تا 12 ساله معنی‌دار بوده F=89/19 - P= 0/0001 )) و تمرینات حرکتی ویژه انفرادی، گروهی و مشارکتی بر عملکرد شناختی کودکان 9 تا 12 ساله موثر است که در این زمینه تاثیرتمرینات انفرادی درعملکردشناختی کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی بیشتر از گروههای دیگر است.
بحث و نتیجه گیری: استفاده از این تمرینات درفضاهای آموزشی ومدارس جهت پیشگیری از اختلال هماهنگی رشدی وبهبود عملکرد شناختی پیشنهاد می گردد.
کلیدواژه ها
موضوعات
 
Title
The effect of individual, group and cooperative special practices on cognitive function in children with development coordination disorder between the ages of 9-12 years
Authors
Javad Zaree, Hamid Rezsa Taheri, Azar Moradi, Mahdi Sohrabi
Abstract
Introduction: The purpose of this research is to determine the effect of the special individual, group and cooperative exercises on the cognitive function of children, aged 9-12, suffering from DCD.
Methodology: The method of this research is experimental which is selected based on a target out of population of 40 children with DCD. The Vilsoun and colleagues DCDQ7 questionnaire 2009 and the MABC2 test were used to diagnosis of the research. Also for the final confirmation the psychiatrist has been used. To evaluate the cognitive function, the Florence Goodenough test was used as the pre- and post test and then the group were under the individual, group and cooperative exercises for the period of 8 weeks. The three group, individual, group and cooperative were compared with each other after the intervention programs being done. To analyze the data, the descriptive and inferential statistic such as correlation, independent and correlated T, and the LSD follow-up test and Kolmogorov-Smirnov test were used. All of the individual tests were done based on a meaningful level P<0.05 and by statistical software of SPSS.
Results: Based on the result, the effect of individual, group and cooperative special motional exercises were meaningful on the children with DCD, aged 9-12. (F=89.19 and P=0.0001) The individual, group and cooperative special motional exercises were effective on the cognitive function of children, aged 9-12. Also the effect of individual exercises is on higher level on the children with DCD,aged 9-12, in compare with other groups.
Discussion: The use of these exercises in academic environments and schools is suggested to prevent from development coordination disorder and improve the cognitive function.
Keywords
DCD, Individual, Group and cooperative exercise, Cognitive function