لپتین و ادیپونکتین در زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس: اثر هشت هفته تمرین هوازی تناوبی بالا و پایین تنه
پذیرفته شده برای پوستر XML
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/10thconf.2017.401
نویسندگان
1کارشناس ارشد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز
2استادیار، گروه فیزولوژی ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز
3دانشیار نرولوژی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
چکیده
مقدمه: مولتیپل اسکلروزیس(MS) یک بیماری التهابی مزمن سیستم عصبی مرکزی است. لپتین بعنوان یک آدیپوکاین در فرایند التهاب نرونی مبتلایان به MS درگیر می باشد. لپتین تنظیم کننده بالا دست فاگوسیتوز و تولید سایتوکین های التهابی از سلول های T کمکی است. همچنین آدیپونکتین یک فاکتور مهم ضد التهابی ترشح شده از بافت چربی است. آدیپونکتین تولید سایتوکین های التهابی را سرکوب می کند و بنابراین اثرات محافظتی مخالف با شرایط التهاب نرونی دارد. پس از کشف تاثیر لپتین بر دستگاه ایمنی بخصوص بر التهاب، توسعه روش های درمانی جدیدی در این زمینه آغاز شده است.
اثر فعالیت ورزشی بالا و پایین تنه بر مدیریت عوارض MS(بصورت ویژه پروفایل ادیپوکاینی) در مبتلایان به MS بطور کامل شناخته نشده است. در این مطالعه، ما اثر فعالیت ورزشی هوازی تناوبی بالا و پایین تنه را بر سطوح لپتین و ایپونکتین در زنان مبتلا به MS بررسی می کنیم.
روش شناسی: بیست و دو زن داوطلب مبتلا به MS نوع عود کننده-بهبود یابنده(EDSS<3، دامنه سنی 20 تا 40 سال) از مبتلایان به MS خوزستان در این مطالعه شرکت کردند. پس از ارزیابی های اولیه بوسیله یک نرولوژیست، بیماران بصورت تصادفی در دو گروه تجربی(تمرین تناوبی هوازی، تعداد: 12 نفر) و کنترل(تعداد: 10 نفر) تقسیم شدند. بیماران گروه تجربی تمرین بالا و پایین تنه هوازی را بوسیله دوچرخه ارگونومتری دست و پا با شدت 60 تا 75 درصد VO2max(تعداد تناوب 3 تا 6 با با 50 دور در دقیقه) سه بار در هفته و برای 8 هفته انجام دادند. شاخص بورگ در تمام جلسات تمرین بعنوان شاخصی از شدت فعالیت ارزیابی شد. سطوح سرمی لپتی و آدیپونکتین، VO2max، BMI، درصد چربی بدن قبل و بعد از مداخله تمرینی ارزیابی شد.
یافته ها: در حالت پایه اختلاف معنی داری بین دو گروه وجود نداشت. بهبود معنی داری در VO2max، BMI، درصد چربی بدن و وزن در گروه تمرینی مشاهده شد. علاوه بر این لپتین و آدیپونکتین بترتیب کاهش و افزایش معنی داری را پس از 8 هفته در گروه تمرین نسبت به کنترل نشان دادند. ارتباط معنی داری بین تغییرات لپتین با BMI مشاهده شد.
بحث و نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که تمرین هوازی تناوبی بالا و پایین تنه می تواند روش موثری در طول دوره بازتوانی مبتلایان به MS باشد. همچنین این شیوه تمرینی با کاهش لپتین و افزایش ادیپونکتین همراه بوده است.
کلیدواژه ها
موضوعات
 
Title
Leptin and Adiponectin in women with Multiple Sclerosis: Effect of 8 weeks upper and lower limb interval aerobic training
Authors
Motahare Mokhtarzade, Rouholah Ranjbar, Nastaran Majdinasab
Abstract
Introduction: Multiple Sclerosis (MS) is a chronic inflammatory disease of the central nervous system. Leptin as an Adipokine is involved in the neuro inflammatory process sustaining MS. Leptin up-regulates phagocytosis and Th1 type proinflammatory cytokine production. Also Adiponectin is an important anti-inflammatory factor that release from Adipocyte. It suppresses the synthesis of proinflammatory cytokines and therefore has some protective function against the development of numerous inflammatory conditions. After the discovery of the immune effects of Leptin ,particularly in inflammation, the development of new therapeutic approaches has been initiated.
The effect of specific upper and lower limb exercise training on the management of disorders (especially adipocytokines profile) in MS patients have not been fully explained yet. In this study, we investigated the effect of upper and lower limb interval aerobic training would on Leptin and Adiponectin levels in women with MS.
Methodology: Twenty two voluntary women with relapsing–remitting MS (EDSS≤3; age=20 to 40 years) were recruited from MS Society of Khozestan in this study. After undergoing baseline testing by a neurologist, participants were randomly assigned to an intervention group (interval aerobic training, n=12) and a control group (n=10). Patients in intervention group performed interval aerobic training for upper and lower body conducted on arm and leg cycle ergometer at an intensity of 60-75% of VO2max, (frequency=3-6 with RPM=50) three times per week for 8 weeks. Borg scale was assessed during exercise as indicators for exercise tolerance. Resting serum levels of Leptin, Adiponectin, VO2max, BMI and percentage body fat were determined before and after interval aerobic training.
Results: There was no significant difference between both groups at the baseline. A significant improvements in VO2max, BMI, percentage body fat and Weight (p<0.05) showed in exercise group. Moreover, Leptin was significantly decrease and Adiponectin was significantly increase after 8 weeks in training group compared to the control group (p<0.05). A significant correlation was showed between Leptin change with BMI (p<0.05).
Discussion: This study indicated that upper and lower limb interval aerobic training can be an effective method during rehabilitation in persons with Multiple Sclerosis. Also this training method is associated with decrease in Leptin and increase in Adiponectin levels.
Keywords
Multiple Sclerosis, Interval aerobic training, Leptin, Adiponectin