تاثیر تمرین تکلیف دوگانه با اولویت متغیر بر سرعت راه رفتن و ترس از افتادن سالمندان
پذیرفته شده برای پوستر XML
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/10thconf.2017.452
نویسندگان
دانشجوی دکتری رفتار حرکتی. دانشکده علوم ورزشی. دانشگاه فردوسی. مشهد. ایران
چکیده
مقدمه: بسیاری از تحقیقات نشان داده‌اند که توانایی سالمندان در حفظ تعادل، هم زمان با انجام یک فعالیت شناختی باعث به وجود آمدن حوادث ناگواری مثل افتادن و کاهش عملکردهای حرکتی و شناختی در بین آن ها می شود. بنابراین هدف تحقیق حاضر، تاثیر تمرین تکلیف دوگانه با اولویت متغیر بر تعادل سالمندان بوده است.
روش شناسی: روش تحقیق حاضر نیمه تجربی بوده است. شرکت کنندگان در این تحقیق را 24نفر از سالمندان سالم 65سال و بالاتر واجد شرایط شهر کرمان که به صورت تصادفی ساده انتخاب شده بودند، تشکیل می دادند که بر اساس نمره پیش آزمون زمان راه رفتن و نشستن به2 گروه 12 نفری، گروه تمرین تکلیف دوگانه با اولویت متغیر (نیمی از جلسه تمرینی تمرکز بیشتر روی تکلیف شناختی و در نیمه دیگر تمرکز روی تکلیف حرکتی) و گروه کنترل (تمرین تعادلی بدون تکلیف دوگانه شناختی) به طور تصادفی تقسیم شدند. تمرینات شامل سه دسته فعالیت های تعادلی، راه رفتن و انتفالی بودند که گروه های تمرینی، تمرینات را به مدت 4 هفته و هفته ای 3 جلسه انجام دادند که مدت زمان هر جلسه تمرینی 45 دقیقه بود. برای ارزیابی سرعت راه رفتن از ازمون زمان راه رفتن و نشستن و برای ارزیابی ترس از افتادن ازمقیاس کارامدی افتادن(یاردلی و همکاران، 2005) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها، از تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معنی‌داری 0/05≥p استفاده شد.
یافته ها: نتایج نشان داد که در آزمون زمان راه رفتن نشستن، بین گروه کنترل و گروه تمرینی تکلیف دوگانه با اولویت متغیر تفاوت معنی داری وجود داشت (0/05≥p) اما بین گروهای تمرینی تکلیف دوگانه با الویت متغیر و گروه کنترل در آزمون ترس ازافتادن هیچگونه تفاوت معنی داری وجود نداشت (0/05<p)، اما هر دو گروه پیشرفت معنی داری را به نسبت پیش آزمون نشان دادند.
بحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج تحقیق حاضر به برنامه‌ریزان در ارتباط با امور سالمندان پیشنهاد می گردد با طراحی تمرینات تعادلی مبتنی بر روش های تمرینی تکلیف دوگانه به خصوص تمریناتی که توانایی تغییر توجه را مد نظر قرار می دهند، باعث بهبود توانایی های شناختی و همچنین تقسیم کردن مناسب توجه بین تکالیف شده و با بهبود این توانایی ها، خطر زمین خوردن در این قشر از جامعه را کاهش دهند. از سوی دیگر تمرینات تعادلی با کاهش ترس از افتادن، اعتماد به نفس حرکتی سالمندان را ارتقا می بخشند.
کلیدواژه ها
موضوعات
 
Title
The effect of dual task with variable priority balance training on the walking speed and fear of falling of older adults
Authors
Hesam Iranmanesh, Hamideh Iranmanesh
Abstract
Introduction: most of researches showed that the inability of older adults to maintain their balance with doing cognitive activity simultaneously, causes decrease in motor and cognitive function and induce bad incident such as falling, so the aim of this study is surveying the effect of dual task with variable priority balance training on the speed of walking and fear of falling in older adults.
Methodology: The method of current study was semi experimental. The participants were 24 available and eligible healthy older adults of Kerman city with the age of 65 and up to which simple randomly selected and randomly divided into dual task with variable priority group (in the half of the training session more concentrate on the cognitive task and in other half of training session more concentrate on the motor task) and control group(doing the balance training without any cognitive task) based on TUG scale scores randomly and each group consist of 12 older adults. The training program includes gait, transition and balance activity which is our training groups received 45 minute individualized training session, 3 times a week for one month (4 weeks). For evaluating the speed of walking we used TUG test and for evaluating fear of falling we used fall efficacy scale (Yardeli &et al, 2005). For analysis data we use ANCOVA and Bunfforeni test.
Results: the results showed that there is a significance differences between dual task with variable priority training group and control group in TUG test but there is no significance difference between this two groups in fear of falling, although both of our groups significantly improved with regard to their pretest.
Discussion: With regard to the results of current study, we suggested to the planners in the field of aging to design the training based on the dual task paradigm especially the training which consider the switching attention ability for improving the individual cognitive and divided attention ability and with this improvement the fall risk in older adult was decreased. On the other hands the balance training induces decrease in fear of falling and improve the self- balance confidence of older adults
Keywords
Dual task, aging, Fear of falling