ارتباط شاخصهای تن سنجی و میزان فعالیت بدنی با اضطراب جسمانی‌اجتماعی در کارکنان دانشگاه الزهرا (س)
پذیرفته شده برای پوستر XML
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/10thconf.2017.460
نویسندگان
1کارشناس آزمایشگاه
2عضو هیئت علمی دانشگاه الزهرا (س)
3ندارد
چکیده
مقدمه: یکی از دلایل اصلی انجام تمرینات ورزشی دستیابی به ظاهر جسمانی مطلوب و حفظ آن برای دستیابی به پذیرش اجتماعی می‌باشد. از سویی، بسیاری از افراد نگرانند که دیگران در خلال تمرینات ورزشی، ظاهر بدنی آنها را چگونه ارزیابی می‌کنند. آنها ممکن است از شرکت در فعالیتهای ورزشی جمعی خودداری کنند. انگیزه‌ی کسب ظاهر جسمانی مطلوب و تأیید دیگران، موجب روی آوردن فرد به فعالیتهای ورزشی می‌گردد. این در حالی است که نگرانی در مورد قضاوت افراد درباره‌ی ظاهر بدنی، انگیزه‌ی آنها را برای شرکت در فعالیتهای ورزشی کاهش می‌دهد. این انگیزه‌ها خود می‌تواند بر ترکیب بدنی افراد تأثیر بگذارد. بنابراین، لزوم بررسی اضطراب جسمانی اجتماعی و عوامل مرتبط با آن و تلاش در جهت رفع این مشکل در جامعه بخصوص در میان زنان که بیشتر مستعد اینگونه نگرش‌ها هستند، ضروری به نظر می‌رسد. هدف مطالعه حاضر، بررسی ارتباط بین ویژگیهای آنتروپومتریکی و میزان فعالیت بدنی با اضطراب جسمانی اجتماعی در کارکنان دانشگاه الزهرا (س) بود.
روش شناسی:جامعه آماری تحقیق شامل 233 نفر از کارکنان زن دانشگاه الزهرا‌(س) بود که از این میان 135 نفر (سن 7/5±42/4 سال؛ وزن 1/3±67/4 کیلوگرم و قد 9/3±162/1 متر) در این مطالعه شرکت کردند. از قدسنج و ترازوی Seca؛ دستگاه آنالیز ترکیب بدنMedigate؛ پرسشنامه اضطراب جسمانی‌اجتماعی موتل و کنروی (پایایی درونی برای زنان 0/85) و پرسشنامه بین المللی فعالیت بدنی (پایایی 87/0) برای ارزیابی‌ها استفاده شد. داده ها با نرم افزار SPSS 20 (آزمونهای پارامتریک و ضریب همبستگی پیرسون و اسپیرمن) تجزیه و تحلیل شدند.
نتایج: میانگین BMI زنان مورد مطالعه 0/97±25/6 بود. براساس BMI، 15/5درصد زنان چاق و 40 درصد دارای اضافه وزن بودند. در بررسی فعالیت فیزیکی مشخص شد 88 درصد افراد چاق و دارای اضافه وزن، هیچ گونه فعالیت منظمی نداشته و 12درصد باقیمانده بطور میانگین روزانه 10 دقیقه در روز، فعالیت هایی همچون پیاده‌روی داشتند. بین شاخص توده بدنی(0/42=r)، توده چربی بدن(0/45=r)، دور کمر(0/48=r)، دور لگن(0/36=r)، نسبت دور کمر به دور لگن (0/44=r) و وزن(0/40=r) با اضطراب جسمانی اجتماعی ارتباط مثبت و معناداری مشاهده شد(p≤0/01). بین اضطراب جسمانی اجتماعی با میزان فعالیت افراد رابطه منفی و معناداری مشاهده شد (0/83-=r) و (p≤0/01).
بحث و نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر ارتباط معناداری بین ویژگیهای آنتروپومتریکی و میزان فعالیت بدنی با میزان اضطراب جسمانی اجتماعی در کارکنان دانشگاه الزهرا (س) را نشان داد. بنابراین، چاقی و کم تحرکی عامل مهمی در افزایش اضطراب جسمانی اجتماعی محسوب می گردند.
کلیدواژه ها
موضوعات
 
Title
The relationship between body composition and physical activity with social physique anxiety among staff of Alzahra University
Authors
Leila Dolat Abadi, Parvane Nazar Ali, Azam Ramezan Khahi, Faranak Moradi
Abstract
Introduction: One of the main reasons of doing exercise that some people discuss is to achieve and maintain optimal physical appearance to gain social acceptance. On the other hand, many people worry that how other people evaluate their physical appearance during exercise. They may refrain from participating in sport activities. Incentives, such as obtaining the desired physical appearance and gain approval from others in this field, have caused people to participate in sport activities. However, concerns about judging people on their physical appearance, reduce motivation to participate in sport activities. These motivations can affect body composition. Therefore, the need to evaluate the social physique anxiety and its related factors and attempt to fix the problem in society, especially among women who are more prone to this viewpoint, is necessary. The aim of this study was to evaluate the relationship between body composition and physical activity with social physique anxiety among Staff of Alzahra University.
Methodology: The study population comprised of all female staff of University totaling 233. Of those, 135 were participated in this study. Stadiometer scale, body analyzer, Motl and Conroy 7-item Social physique questionnaire and International Physical Activity Questionnaire were used in this study. Data was analyzed with SPSS20 (Parametric tests and Pearson and Spearman correlation coefficient).
Results: The mean BMI was (25.6±0.97) kg/m2, the percentage of participants who were overweight was 40% (54 case), whereas 15.5% (21 case) of them were obese. 88 percent of overweight/obesity had no physical activity, 12 percent of them had the daily average of 10 minutes a day activities such as walking. Pearson correlation showed a significant positive correlation between body mass index (r=0.42), waist circumference(r=0.48), hip circumference(r=0.36), waist hip ratio (r=0.44), body fat mass (r=0.45) and weight (r=0.40) with social physique anxiety (p≤0.01). There were negative and significant correlation between social physique anxiety and physical activity (r=-0.83, p≤0.01).
Discussion: The result of this study showed the significant relationship between anthropometric characteristics and physical activity with social physique anxiety in Alzahra University Staff. Therefore, obesity and sedentary lifestyle are considered an important factor in increasing social physique anxiety.
Keywords
body composition index, Physical activity, social physique anxiety