بررسی تاثیرآنی یادگیری مشاهده‌ای، دستورالعمل‌های کلامی و ترکیب مشاهده‌ای – کلامی بر ضربه با پا درکودکان پسر 8 تا 10 ساله
پذیرفته شده برای پوستر XML
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/10thconf.2017.491
نویسندگان
1دانشجوی دکترای بیومکانیک ورزشی دانشگاه خوارزمی تهران
2هیات علمی و استادیار رفتارحرکتی،دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر ،کرمان، ایران
3دانشجوی دکترای مدیریت ورزشی دانشگاه گیلان
چکیده
مقدمه: از مهمترین عوامل موثر بر یادگیری، روش‌های آموزش متناسب با سن افراد می‌باشد. رشد موثر مهارت‌های حرکتی بنیادی(شامل مهارت‌های جابجایی، استواری و دستکاری) زیربنای شکل‌گیری مهارت‌های حرکتی پیشرفته و مهارت‌های ورزشی است.از روش‌های آموزش مهارت‌های حرکتی می-توان به روش‌های دستورالعمل‌های آموزشی (کلامی)، الگودهی یا یادگیری مشاهده‌ای و ترکیب مشاهده‌ای-کلامی اشاره داشت. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر آنی یادگیری مشاهده‌ای، دستورالعمل‌های کلامی و ترکیب مشاهده‌ای–کلامی بر ضربه با پا در کودکان 8 تا 10 ساله می‌باشد.
روش شناسی: جامعه آماری مطالعه حاضر شامل تمامی کودکان پسر 8 تا 10ساله شرکتکننده در مدارس فوتبال شهرستان سیرجان در تابستان 1394 نام‌نویسی کرده‌اند می‌باشند. شرکت‌کنندگان شامل 45 کودک پسر 8 تا 10 ساله با میانگین سنی(3/3±2/9) ساله بود که به صورت تصادفی انتخاب شدند. سپس شرکت‌کنندگان به صورت تصادفی به سه گروه 15 نفری تقسیم شدند. به منظور بررسی و تاثیر سه روش آموزش برای ضربه با پا کودکان از (TGMD-2) به عنوان ابزار استفاده شد. پایایی این آزمون در مطالعات خارج از کشور (88/ 0=α) و در داخل کشور(74/ 0=α) تایید شده است. سپس برای آموزش ضربه با پا برای هر کدام از گروه‌ها یک روش آموزشی اتخاذ شد. بعد از آموزش ضربه با پا به سه گروه با سه روش آموزشی مختلف، کودکان هر گروه برای تمرین ضربه با پا به توپ، دو بلوک 10 تکراری را انجام دادند. در انتهای هر بلوک تمرینی از هر گروه آزمون گرفته شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون آماری آنالیز واریانس یک‌راهه جهت مقایسه بین سه گروه آموزشی استفاده شد.
یافته ها: یافته‌های مطالعه حاضر نشان داد که بین سه روش آموزشی کلامی، مشاهده‌ای و ترکیب دو روش کلامی و مشاهده‌ای تفاوت معنی‌داری وجود دارد(05/ 0>P). بر اساس نتایج آزمون تعقیبی توکی بین دو گروهی که از دستورالعمل‌های کلامی و ترکیب روش مشاهده‌ای و کلامی استفاده شده بود تفاوت معنی‌داری وجود دارد(0/045=P).اما در مقابل بین روش مشاهده‌ای و ترکیب روش مشاهده‌ای و کلامی(256/0=P) و همچنین بین دستورالعمل‌های کلامی و روش مشاهده‌ای تفاوت معنی‌داری وجود ندارد( 0/660=P).
بحث و نتیجه گیری: نتایج حاکی از آن است که مربیان و معلمان به هنگام آموزش مهارتها و به خصوص مهارت‌های بنیادی به کودکان باید به کمیت آموزش چه به صورت کلامی و چه به صورت ارائه الگو توجه کنند. از سوی دیگر در یاد دادن یک مهارت ادراک اینکه چگونه مهارت را نشان دهیم از یک کودک به کودک دیگر فرق می‌کند اما اکثر معلمان و مربیان دقیقاٌ یک الگو را برای آموزش به تمامی کودکان انتخاب می-کنند.
کلیدواژه ها
موضوعات
 
Title
Investigation of immediate effects of observational learning, verbal instructions and combined observational-verbal on kick with foot in 8-10 years old boys
Authors
Faeze Pakravan, mahshid zare zade, rouhollah khajeh Karimodini
Abstract
Introduction: One of the most important factors affecting learning, is the teaching methods appropriate to the age of the persons. Effective development of basic motor skills (e.g. coordination of movement, stability and handling) underlying the formation of advanced motor skills and sports skills. Motor skills teaching methods include methods of educational instruction (verbal), modeling or observational learning and combining observational-verbal. The aim of the research was to investigate immediate effects of observational learning, verbal instructions and combined observational-verbal on kick with foot in 8-10 years old boys.
Methodology: The study population consisted of all male children 8-10 years old participated in Sirjan city football schools, which had been enrolled in summer 1394. Participants included 45, 8-10 years old boys with average age of (9.2±3.3) who were randomly selected. The participants were divided randomly into 3 groups, each of which made of 15 children. (TGMD-2) was used as a tool to evaluate the effect of three methods of teaching on kick with foots by children. The reliability tests of overseas (α=0.88) and domestically (α=0.74) studies had been approved. Then for each group, a method of training was used to teach kicking with foot. The children of each group performed two blocks of ten repetitions to practice hitting the ball, after training of kicking with foot to three groups with three different training methods. An exercise was taken for each group, at the end of each block. For data analysis one way ANOVA was used to compare three training groups.
Results: The findings of this study showed that, there was a significant difference (p<0.05) between three training methods of verbal, observational and combination of verbal-observational. There was a significance difference (p=0.045) base on Tukey test's results between two groups which used verbal instructions and combined verbal-observational method. In contrast, there were no significant differences between observational method and combined method of observational and verbal (p=0.256) and also between verbal constructions and observational method (p=0.660).
Discussion: The results showed that, the coaches and teachers should consider quantity of education either verbally or in the form of presentation pattern during training of skills especially fundamental skills to children. In training of a skill, the perception of the way which the teachers use to show the skill is different from one child to another one, but most of the coaches and teachers just choose a template for the education of all children.
Keywords
Observational learning, observational-verbal instructions, learning, Eight to ten years old boys, kick with foot