عنوان: اثر تمرین تناوبی شدید (HIIT) در شرایط هیپوکسی و نورموکسی بر سطوح سرمی ‏اریتروپویتین و عوامل هماتولوژیک در پسران نوجوان
پذیرفته شده برای پوستر XML
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/10thconf.2017.512
نویسندگان
1کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
2دانشیار فیزیولوژی ورزشی,دانشگاه تربیت مدرس,تهران,ایران
3استاد فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
چکیده
مقدمه: قرار گرفتن کوتاه مدت و حاد در محیط هیپوکسی به عنوان یک محرک مهم در القای چندین تغییر سازشی در سطوح متابولیک و فیزیولوژیک شناخته شده است. قرار گرفتن متناوب در محیط هیپوکسی به دلیل تحریک اریتروپوئز به عنوان یک روش کارآمد برای بهبود ظرفیت هوازی و سازگاری با ارتفاع بالا مطرح شده است. اثرگذاری مثبت تمرین در ارتفاع یا شرایط هیپوکسی بر عملکرد استقامتی را تا حدودی به افزایش اریتروپویتین (EPO) نسبت داده-اند. اریتروپویتین وظیفه کنترل تولید سلول‌های قرمز خون را بر عهده دارد. بنابراین می‌تواند بر ظرفیت حمل اکسیژن تاثیر گذار باشد و در افزایش عملکرد استقامتی نقش موثری داشته باشد. بر این اساس، هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر تمرین اینتروال شدید (HIIT) در شرایط هیپوکسی (ماسک) بر سطوح سرمی ‏اریتروپویتین و عوامل هماتولوژیک در نوجوانان پسر بود.
روش شناسی: 24 دانش‌آموز 17-16 ساله پسر در سه گروه HIIT و هیپوکسی، HIIT و نورموکسی و کنترل قرار گرفتند. برنامه تمرین HIIT به مدت 2 هفته اجرا شد. شدت جلسات تمرین در هفته اول برابر با 85 درصد ضربان قلب بیشینه و شامل 8 وهله دویدن 1 دقیقه‌ای و 2 دقیقه استراحت بین وهله‌های دویدن بود. در هفته دوم همان 8 وهله دویدن با فاصله استراحت 1 دقیقه بین وهله‌های دویدن اجرا شد و شدت تمرین 90 درصد ضربان قلب بیشینه بود. 48 ساعت بعد از جلسه آخر تمرین، نمونه‌های خونی جمع‌آوری شد و عوامل مورد نظر به روش الایزا اندازه‌گیری گردید.
یافته ها: اندازه‌گیری شده اتفاق نیفتاده است، اما افزایش VO2max در گروه HIIT-هیپوکسی و کاهش درصد چربی بدن در گروه HIIT-نورموکسی معنادار بود.
بحث و نتیجه گیری: به نظر می‌رسد، دو هفته اجرای HIIT نمی‌تواند با تغییر قابل ملاحظه‌ای در عوامل اشاره شده در پژوهش حاضر همراه باشد و برای ایجاد سازگاری‌های معنادار، مدت زمان طولانی‌تر تمرین یا هیپوکسی مورد نیاز است.
کلیدواژه ها
موضوعات
 
Title
The effects of High Intensity Interval Training (HIIT) in hypoxia and normoxia conditions on serum levels of erythropoietin and hematological factors in adolescent boys
Authors
Hooryeh Amin Roosta, Hamid Agha-Alinejad, Mohamad Ali Azarbayjani
Abstract
Introduction: Acute exposure to hypoxia is recognized as an important generator of multiple adaptive alterations at metabolic and physiological levels. Intermittent exposure to hypoxia (IHH) has been used as an efficient method for the improvement of aerobic capacity and high altitude acclimatization by eliciting erythropoiesis. Positive effectiveness of altitude training on endurance performance, partly are related to increase in Erythropoietin (EPO). Erythropoietin is responsible for control of red blood cells production. So, EPO can affect the oxygen transport capacity and playing important role in endurance performance. Therefore, the aim of present study was to investigate the effect of high intensity interval training (HIIT) in hypoxic condition (mask) on serum levels of Erythropoietin and hematological factors in adolescent boys.
Methodology: 24 students aged 16-17, were assigned in three groups including HIIT and hypoxia, HIIT and normoxia and control. HIIT training program continued for two weeks. Training sessions intensity considered at 85% maximum heart rate in first week, that consist of 8 bouts of one minutes running and 2-minute rest between each running bouts. In second week, those 8 running bouts performed with 1-minute rest between running bouts and training intensity were 90% maximum heart rate. 48 hours after last training session, blood samples collected and given factors measured with Elisa method.
Results: Result of present study indicated that despite few EPO increased in HIIT-hypoxia group, significant changes did not occurre in any measured factors, but VO2max increase in HIIT-hypoxia group, and body fat percent decrease in HIIT-normoxia group were significant.
Discussion: It seems that, performing two weeks HIIT can’t be associate with considerable changes in mentioned factors in present study and for significant adaptation, the prolonged exercise training and hypoxia is needed.
Keywords
HIIT, hypoxia, normoxia