رابطه بین آزمون حرکت عملکردی (اف.ام.اس) و بروز آسیب در بازیکنان فوتبال نوجوان پسر
پذیرفته شده برای پوستر XML
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/10thconf.2017.574
نویسندگان
1کارشناس ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2دانشیار آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3استاد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
چکیده
ممقدمه: آزمون حرکت عملکردی (اف.ام.اس) کیفیت حرکتی را با استفاده از هفت الگوهای حرکتی پایه ای ارزیابی می کند. مطالعات نشان داده است که افرادی که نمره مجموع 14 یا کمتر از 21 نمره در اف.ام.اس کسب کنند، در معرض آسیب بیشتری قرار داشتند. با این حال مطالعه ای در رشته فوتبال انجام نشده است. هدف این مطالعه بررسی رابطه بین آزمون اف.ام.اس و بروز آسیب در بازیکنان فوتبال نوجوان پسر بود.
روش شناسی: 30 بازیکن نوجوان مدرسه فوتبال آموزش و پرورش ( سن = 0/46 ± 14/64 سال، قد = 8/52 ± 158 سانتی متر، وزن = 7/49 ± 52/21 کیلوگرم) در این مطالعه شرکت داشتند. ابتدا از آزمودنی ها آزمون اف.ام.اس شامل اسکات کامل، گام برداری از مانع، لانج، تحرک پذیری شانه، بالا آوردن فعال و مستقیم پا، شنا ثباتی تنه و پایداری چرخشی گرفته شد. سپس بازیکنان به مدت 3 ماه زیر نظر گرفته شدند و آسیب های آنان در این مدت ثبت شد. از فرم های گزارش آسیب (فولر و همکاران 2006) برای ثبت آسیب ها، استفاده شد. از روش های آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آزمون ضریب همبستگی پیرسون در سطح معنی داری 05/0 > p برای تحلیل داده ها استفاده شد.
یافته ها: در مجموع 18 آسیب توسط 12 نفر ثبت شد. نتایج نشان داد که در بازیکنان فوتبال بین آزمون اف.ام.اس و میزان بروز آسیب ارتباط منفی و معنی‌داری وجود داشت (0/263-=p= 0/007، r). همچنین میانگین نمره مجموع آزمون اف.ام.اس بازیکنان آسیب دیده پایین تر از میانگین نمره مجموع آزمون اف.ام.اس بازیکنان سالم بود.
بحث و نتیجه گیری: به نظر می رسد که بازیکنانی که نمره مجموع بالاتری در آزمون اف.ام.اس کسب کنند از کیفیت حرکتی بهتری برخوردارند که این امر باعث می شود کمتر در معرض خطر آسیب قرار بگیرند. بنابراین مربیان باید توجه بیشتری به بهبود کیفیت حرکتی بازیکنان از طریق حرکات اصلاحی، داشته باشند.
کلیدواژه ها
موضوعات
 
Title
The association between functional movement screen (FMS) test and injuries in male junior soccer players
Authors
Nezam Nemati, Ali Asghar Norasteh, Mohammad Hosein Alizadeh
Abstract
Introduction: The Functional Movement Screen (FMS) test evaluates movement quality in seven fundamental movement patterns. Studies have reported increased injury risk with a composite score of 14 or less out of 21. However, there is lack of literature in soccer. The purpose of this study is investigating the association between FMS test and injuries in male junior soccer players.
Methodology: Thirty junior players (age = 14.64 ± 0.46 years, height = 158 ± 8.52 cm, weight = 52.21 ± 7.49 kg) of education system's soccer academy were recruited for this study. At first, players performed FMS tasks including deep squat, hurdle step, in-line lunge, shoulder mobility, active straight leg raise, trunk stability push-up and rotary stability. Then they have been monitored during three month. Injury questionnaire (Fuller and colleagues, 2006) were used to record injuries. Descriptive methods (mean and standard deviation) and Pearson correlation coefficient test were used for data analysis (significance level set at p < 0.05).
Results: Eighteen injury incidents concerning twelve players were recorded. Results indicated that there is negative and significant relationship between FMS and exposure of injuries (r = - 0.263 , p = 0.007). Moreover, Mean composite FMS scores were lower in players who sustained injury in comparison with non injured players. (Injured = 13.2 ± 1.4 , Noninjured = 14.8 ± 1.3).
Discussion: It seems that players with higher FMS composite score, have better movement quality which decrease probability of sustaining injury. Therefore, athletic trainers should pay more attention to improve movement quality of their players through corrective exercises.
Keywords
Functional Movement Screen, Movement quality, Soccer