تاثیر یک دوره تمرین تعادلی-قدرتی ورزش در آب و خشکی بر تعادل بانوان سالمند مبتلا به استئوآرتریت زانو
پذیرفته شده برای پوستر XML
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/10thconf.2017.650
نویسندگان
1دانشجوی دکترا دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
2استاد بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز
4استادیار دانشگاه علوم پزشکی و توانبخشی
چکیده
مقدمه: استئوآرتریت زانو شایع ترین بیماری مفصلی و عضلانی اسکلتی است که بانوان را بیشتر درگیر می‏کند. افراد مبتلا به این بیماری دچار ضعف در عضلات چهار سر ران و کاهش حس عمقی مفصل زانو می شوند، از این رو تعادل ایستا و پویای آن ها دچار اختلال می‏شود. در تحقیقات گوناگون ثابت شده است که تمرینات ورزشی می تواند از پیشرفت بیماری استئوآرتریت زانو جلوگیری کند. این تحقیق با هدف تعیین تاثیر یک دوره تمرین تعادلی- قدرتی ورزش در آب و خشکی بر تعادل بانوان سالمند مبتلا به استئوآرتریت زانو انجام شد.
روش شناسی: 60 بانوی سالمند 70-55 ساله مبتلا به استئوآرتریت زانوی یک طرفه درجه 1 یا 2، به صورت تصادفی در سه گروه تمرین ورزش در آب، تمرین ورزش در خشکی و کنترل قرار گرفتند. آزمودنی های گروه های تجربی به مدت شش هفته و هر هفته سه جلسه در تمرینات تعادلی- قدرتی شرکت کردند. تعادل آزمودنی ها در پیش آزمون و پس آزمون توسط مقیاس تعادل برگ (BBS) سنجیده شد. از تست t دو گروه همبسته جهت مقایسه تغییرات درون گروه ها و از آزمون تحلیل کواریانس برای مقایسه تعادل بین گروه ها پس از شش هفته در سطح معناداری 0/05 استفاده شد.
یافته ها: یافته های تحقیق بهبود معناداری را در تعادل آزمودنی های گروه های تمرین ورزش در آب و تمرین در خشکی نشان داد، همچنین اختلاف معناداری در بین امتیازات پس آزمون دو گروه تمرینی مشاهده گردید . میانگین امتیاز تعادل پس آزمون در گروه تمرین در آب به طور معناداری بهتر از این امتیاز در گروه تمرین در خشکی بود (P<0/05).
بحث و نتیجه گیری: با توجه به یافته های حاصل از تحقیق می توان گفت اجرای تمرینات تعادلی- قدرتی در آب و خشکی منجر به بهبود تعادل بانوان سالمند مبتلا به استئوآرتریت زانو می‏شود و اجرای این تمرینات در آّب سیستم های درگیر در تعادل را بیشتر به چالش می کشد و درنتیجه تاثیر بیشتری در بهبود تعادل و کاهش خطر افتادن این افراد خواهد داشت.
کلیدواژه ها
موضوعات
 
Title
The effect of aquatic and land balance-strengthening exercises on balance among women with knee osteoarthritis
Authors
Ozma Mahdizade, 2 2, Yahya Sokhan Guyi
Abstract
Introduction: Knee osteoarthritis (OA) is the most common joint and musculoskeletal disease that afflicts more women than men. People with this disease suffer from quadriceps muscles weakness and knee proprioception deficits, so some impairments occur in their static and dynamic balance . Previous studies have demonstrated that exercises can prevent the progression of knee osteoarthritis . The aim of this study was to determine the effect of aquatic and land balance-strengthening exercises on balance among women with knee osteoarthritis.
Methodology: 60 adults women with unilateral, 1 grade or 2 grade knee OA were randomly assigned in to three groups (aquatic exercise group, land exercise group and control group). Participants in the exercise groups performed balance-strengthening exercises for six week (three session every week). Subject`s balance measured by Berg Balance Scale (BBS). Paired t-test was used to compare changes within groups and co-variance analysis was used to compare balance between the groups after six weeks (P<0.05).
Results: Statically significant improvements were observed post exercise for the exercises group in the balance scores and there was a significant difference between the balance score in aquatic exercise and land exercise groups. The results of this study showed that significantly better results were achieved for balance score in the aquatic exercise group than land exercise group.
Discussion: Due to results carried out balance-strengthening exercises in water or on land can improve balance in women with knee osteoarthritis and carried out these exercises in water because of creating a major challenge of the balance control systems, can improve balance scores and reduce risk of falling down more than carried out these exercises on land.
Keywords
Balance-strengthening exercises, Balance, Knee Osteoarthritis