مقایسه اثر هشت هفته تمرینات اینتروال شدید و تداومی متوسط بر کاهش درد در زنان مبتلا به دیسمنوره اولیه
پذیرفته شده برای پوستر XML
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/10thconf.2017.696
نویسندگان
1کارشناسی ارشد
2دانشگاه اصفهان
چکیده
مقدمه: دیسمنوره اولیه یکی از شایع ترین شکایات و مشکلات بیماری های زنان در سراسر جهان در دختران جوان بشمار می آید. یافته های علمی بیان می کند که تمرین و فعالیت جسمانی به طور مثبتی بر این مشکل تاثیر دارد. بنابراین، هدف از مطالعه ی حاضر مقایشه اثر هشت هفته تمرینات اینتروال شدید و تداومی متوسط برکاهش درد زنان مبتلا به دیسمنوره بود.
روش شناسی: 30 زن مبتلا به دیسمنوره (قد: 5±162سانتی متر، وزن:5±60 کیلوگرم،سن:5±18سال) در این مطالعه شرکت کردند. همه ی نمونه ها بر اساس تست شاتل ران به سه گروه تمرین تناوبی، تداومی و کنترل تقسیم شدند. 24 ساعت قبل از شروع تمرین مداخله ای، پرسش نامه VAS برای بررسی کاهش درد کامل شد. سپس گروه تمرین کرده برای مدت 8 هفته، 3 جلسه در هفته به تمرین پرداختند. اما گروه کنترل هیچ برنامه تمرینی انجام ندادند. این تمرینات مداخله ای، شامل تمرینات اینتروال (1 دقیقه تمرین با شدت 90% ضربان بیشینه و 4 دقیقه استراحت فعال با 2 تکرار) و تمرینات تداومی (60 تا 75 درصد ضربان قلب بیشینه) بود که توسط گروه تجربی انجام شد. بعد از مدت 8 هفته، اندازه گیری متغیر شبیه پیش ازمون تکرار شد. داده ها با استفاده از انالیز واریانس و ازمون تعقیبی LSD، با سطح معناداری (P˂0.05) تجزیه و تحلیل شد.
یافته ها: نتایج نشان داد که تمرینات تناوبی شدید و تداومی متوسط باعث کاهش معناداری در میزان درد در هر دو گروه تمرین نسبت به گروه کنترل می شود، این کاهش درد در گروه تمرین تداومی متوسط بیشتر از گروه تناوبی شدید مشاهده شد (P˂0.05).
بحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از تحقیق حاضر، به زنان مبتلا به دیسمنوره اولیه توصیه می شود که با استفاده از تمرینات تناوبی شدید و به خصوص تداومی با شدت متوسط درد قادگی خود را کاهش دهند.
کلیدواژه ها
موضوعات
 
Title
Comparng the effect of intense interval training and eight weeks of continuous average of reduce pain in women with primary dysmenorrhea.
Authors
Niloofar Rahimi, Effat Bambaeichi, Jalil Reisi
Abstract
Introduction: Primary dysmenorrhea is one of the most common gynecological complaints and problems around the world considered in young girls. Scientific findings suggest that exercise and physical activity positively affects the problem. So, the purpose of this study was to compare the effect of 8 weeks high intensity interval and continuous moderate training on pain reduction in primary dysmenorrhea females.
Methodology: Thirty primary dysmenorrhea females (Mean±SD; height: 162±5 cm; weight: 60±5 kg; age: 18±5 year), were participated in this study. All subjects were base to shuttle run test divided in to 3 groups: interval, continuous, control. 24 hours before starting training intervention, VAS questionnaire completed for examining the pain reduction. Then, experimental groups trained for 8 weeks, 3 session per week. But control group did not performed any training program. The training intervention included of interval (%90 of maximum heart rate and 4 minute active rest whit 2 repetition) and continuous (%60-%75 of maximum heart rate) training which was carried out by experimental groups. After 8 weeks, measurement was repeated similar to pretest. Using the analyze of variance and LSD post hoc test related data were analyze. Significance was indicated by p<0.05.
Results: The results showed that both high interval and continuous moderate training causes of significant reduction was also observed in pain rate in both training groups, as pain more reduced in continuous moderate training group compared to high interval group (p˂0.05).
Discussion: On the base of conclusion of the present study, it is recommended to primary dysmenorrhea female with using interval training, specially continuous average training can reduce own menstrual pain.
Keywords
Primary dysmenorrhea, Continuous moderate training, High intensity interval training, Pain reduction