اثر 8 هفته فعالیت بدنی ریتمیک بر خودتوصیفی بدنی و مهارت های حرکتی جابه جایی کودکان کم تحرک
پذیرفته شده برای پوستر XML
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22089/10thconf.2017.697
نویسندگان
1کارشناس ارشد رفتار حرکتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات
2استادیار گروه تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات
چکیده
مقدمه : هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر 8 هفته فعالیت بدنی ریتمیک بر خودتوصیفی بدنی و مهارت های حرکتی جابه جایی کودکان کم تحرک بود.
روش شناسی: مطالعه حاضر از نوع نیمه تجربی بوده و کلیة کودکان پسر8تا11 سالةکم تحرک استان تهران جامعة آماری این پژوهش را تشکیل می دادند. نمونة آماری این تحقیق 30 کودک دختر کم تحرک و بدون سابقة اجرای فعالیت ورزشی بودند. کودکان به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند و گروه‌ مداخله تمرینی 16 جلسه به مدت 45- 40 دقیقه در برنامه تمرینی شرکت کردند. در این مدت، گروه کنترل فعالیت‌های عادی مدرسه را انجام می‌دادند و فعالیت موثر و منظم حرکتی نداشتند. برنامه منتخب حرکات‌ریتمیک شامل ترکیبی از حرکات، با تاکید بر تعادل، هماهنگی و جهت‌یابی بود. در این پژوهش از خرده آزمون های جابه جایی رشد مهارت های حرکتی درشت اولریخ ویرایش دوم و همچنین از فرم کوتاه پرسشنامه خودتوصیفی بدنی مارش و همکاران (2010) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار استنباطی تی وابسته و همچنین تی مستقل برای بررسی تفاوت میان دو گروه استفاده شد. تحلیل داده ها بوسیله نرم افزار spss نسخه 22 انجام شد.
یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که تمرینات ریتمیک تأثیر معنی داری بر خودتوصیفی بدنی و مهارت های حرکتی جابه جایی کودکان کم تحرک دارد.
بحث و نتیجه گیری: پژوهش حاضر با بررسی جایگاه تمرینات ریتمیک بر بهبود ویژگی های جسمانی و روانی کودکان به این نتیجه دست یافت که تمرینات ریتمیک باعث بهبود خودتوصیفی در کودکان می شود و همچنین با بهبود مهارت های حرکتی جابه جایی نقش مهمی در افزایش فعالیت های بدنی و انگیزه شرکت در برنامه های ورزشی دارد.
کلیدواژه ها
موضوعات
 
Title
Effect of 8 weeks of rhythmic Physical activity on physical self-description of and displacement motor skills of sedentary children
Authors
Fateme Malih, Seyed Kazem Musavi Saadati, Abdolah Ghasemi
Abstract
Introduction: The aim of this study was to investigate the effect of 8 weeks of rhythmic physical activity on physical self-description of and displacement motor skills of sedentary children.
Methodology: The study was Quasi-experimental and all the 8 to 11 years old sedentary boys of Tehran province constitute population of this study The statistical sample was 30 girls which are sedentary and had no experience in sports exercise. Children were divided into experimental and control groups and experimental group participated in 16 training sessions in 45- 40 minutes training program. During this period, the control group performed regular school activities and did not operate efficiently and regular training. Program includes a combination of rhythmic movements, with an emphasis on balance, coordination and the orientation. In this study, the displacement test of gross motor skills Ulrich Second Edition was used. Also in this research the Short Form of Physical Self-Description Questionnaire- Marsh et al (2010) was used. For data analysis, T-dependent test and independent t-test was used to determine the differences between the two groups. Data analysis was done by software spss version 22.
Results: The results show that rhythmic exercises have significant impact on physical self-description and displacement motor skills in sedentary children.
Discussion: This study examines the place of rhythmic exercises to improve physical and psychological characteristics of children to the conclusion that rhythmic exercises improve children's self-description and as well as with improving motor skills displacement important role in increasing physical activity and motivation to participate in sports programs.
Keywords
Physical activity, rhythmic, physical self-description, motor skills displacement, sedentary children